jump to navigation

Η απάντηση του Μίκη… Νοέμβριος 18, 2009

Posted by fanisx in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΝΕΟΛΑΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
trackback

  

    Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι’ αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με τη γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου, μου ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανοιωμένος αποζητώ τη δίκαιη τιμωρία μου. Το σπίτι μου βρίσκεται σε μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανους 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος έχω απέναντί μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ’ όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο, έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρα μου για να σας διευκολύνω με κίνδυνο να πάθω γρίπη.

Όμως, ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς…

 Je vous remercie. Μikis Τheodorakis.

 ΥΓ. Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου…

Η αναφορά στο όνομα του Μίκη στη προκήρυξη της οργάνωσης  «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Φράξια Μηδενιστών» ήταν η εξής:

«Για αυτό το σκοπό δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο εύστοχο χτύπημα από την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στον τηλε-λακέ της εξουσίας Μίμη Ανδρουλάκη. Ο συγκεκριμένος μαζί με άλλες επιφανείς προσωπικότητες της «αντι-δικτατορικής» αυτοεξορίας, στο Παρίσι της καλοπέρασης, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Βασίλης Βασιλικός κ.α. συγκεντρώνουν όλα τα παραπανω χαρακτηριστικά. Γνωστοί πρώην αριστεροί με κύρος και διεθνή φήμη, που ξεπληρώνουν τις ολιγοήμερες «διακοπές» τους στα κρατητήρια της Ασφάλειας με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα.»

 

Advertisements

Σχόλια»

1. DISNEY - Νοέμβριος 20, 2009

miky MAOUS

2. DENXEXNO - Νοέμβριος 21, 2009

Χά, χά, χά…
«Η απάντηση του Μίκη»
Γι’αυτή την απάντηση τι λες;

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4537124

@ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΣ . {Εγώ να δείς γέλια με τη μήνυση του Μίκη} ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΣΙΜΑΣ – ΖΙΑΓΚΑΣ – ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦOΝΩΝ.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛ. ΑΣ . {Δημοσίευση Ελεύθερος Τύπος 13-12-1989}* Ο κ. Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο ηθικός αυτουργός της 17 Νοέμβρη! Ο διάσημος μουσικοσυνθέτης και βουλευτής Μίκης Θεοδωράκης με υπόμνημα βόμβα που κατέθεσε στην ΕΛ.ΑΣ δείχνει με τον πιό ευθύ και συγκλονιστικό τρόπο τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ ως τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε και κατευθύνει τη δράση των Τρομοκρατών στην Ελλάδα . Ο Μίκης κατονομάζει επίσης ως αγωγούς-προστάτες που διαμεσολαβούν μεταξύ Ανδρέα τρομοκρατών, τον ευρωβουλευτή σήμερα κ. Κώστα Τσίμα , τ. αρχηγό της ΚΥΠ, τον Μιχάλη Ζιάγκα , γραμματέα – γορίλα του Ανδρέα Παπανδρέου και επίσης τον τ .επικεφαλής της αντιτρομοκρατκής ομάδας της ΕΛ.ΑΣ , Κώστα Ρουμελιώτη . Στο υπόμνημά του, αποκαλύπτει σήμερα κατ’ αποκλειστικότητα ο Ε.Τ. και που αποτελείται από 13 σελίδες- ο Μίκης αναφέρει πως η δήλωσή του ότι γνωρίζει τον ηθικό αυτουργό της «17 Νοέμβρη» στηρίζεται σε δύο άξονες : Ο πρώτος άξονας είναι τα πραγματικά περιστατικά γύρω από την τρομοκρατία και ο δεύτερος είναι το ιδεολογικό- πολιτικό κλίμα που διαμόρφωσε ο Ανδρέας για να διευκολύνει τη δράση των τρομοκρατών. Στα πραγματικά περιστατικά ο Μίκης αναφέρει τις δηλώσεις του ίδιου του Ανδρέα ότι γνωρίζει τους δολοφόνους , τη δήλωση του Αλεξάκη, τ. αφεντικού της ΚΥΠ ότι είχε φτάσει στο κατώφλι της «17 Ν», τις υποθέσεις Πρέκα και Τσουτσουβή όπου οι τρομοκ- ράτες δολοφονήθηκαν από το σκοτεινό κύκλωμα για να μην ανοίξουν το στόμα τους κ.λ.π.. Αναφερόμενος στο ιδεολογικό-πολιτικό κλίμα ο Μίκης αναφέρει ότι πάντα οι τρομοκράτες χτυπούν όταν το ΠΑΣΟΚ του κ. Παπανδρέου αντιμετωπίζει δυσκολίες και ο Ανδρέας είναι υπό αμφισβήτηση. Τα χτυπήματα των τρομοκρατών αποπροσανατόλιζαν την κοινή γνώμη και βοηθούσαν τον Ανδρέα να ξεγλυστρήσει από τα προβλήματα… ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ τον διεξάγοντα προκαταρτική εξέταση αξιωματικό της αστυνομίας κ. Σταμάτη Παναγιώτη . Τα αντικειμενικά στοιχεία τα οποία οδήγησαν στη δημόσια δήλωσή μου ότι γνωρίζω τον ηθικό αυτουργό της 17ης Νοέμβρη στηρίζονται σε δυο σαφείς άξονες . 1.Στα πραγματικά περιστατικά και 2. Στο ιδεολογικό και πολιτικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας από τον κ. Α. Παπανδρέου και στενούς συνεργάτες του, με κύριο όργανο το συγκρότημα της «ΑΥΡΙΑΝΗΣ». ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ . Τα πραγματικά περιστατικά τα οποία δικαιολογούν τη δήλωσή μου ανέρχονται σε δεκάδες αν όχι και εκατοντάδες . Εγώ θα περιοριστώ στα εξής : 1. Τον Μάρτιο του 1983, όταν δολοφονήθηκε ο ιδιοκτήτης της «Βραδυνής» Τζώρτζης Αθανασιάδης , ο τότε πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου από τις Βρυξέλλες, όπου ευρίσκετο δήλωνε δημοσίως : «Ψάξτε το χώρο των χαρτοπαικτικών λεσχών για τον δολοφόνο». Είτε είχε πληροφορίες ο κ. Παπανδρέου, είτε η δήλωσή του αποσκοπούσε σε αποπροσανατολισμό των διωκτικών αρχών, ουδείς εισαγγελικός λειτουργός τον κάλεσε να παράσχει πλείονα στοιχεία . 2. Στις αρχές Απριλίου του 1986, όταν δολοφονήθηκε ο Αγγελόπουλος , ο ευρισκόμενος στο Πεκίνο τότε πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου δήλωσε δημοσίως : «Γνωρίζω τον εγκέφαλο των δραστών». Και επετίμησε τις αρχές για έλειψη φαντασίας που τις παρεμποδίζει να στραφούν προς ορισμένο χώρο . Παρά το γεγονός ότι μια τέτοια καταγγελία προερχόταν από τον αρμοδιότερο Ελληνα πολίτη και μάλιστα για τη συνωμοτικότερη τρομοκρατική οργάνωση της Ευρώπης , ουδείς πάλι εισαγγελικός λειτουργός κάλεσε τον κ. Α. Ππανδρεόυ να παράσχει πλείονα στοιχεία . 3. Τον Μάϊο του1985 στου Γκύζη, από συμπτωματικό γεγονός , χτυπήθηκε και σκοτώθηκε ο τρομοκράτης Χρήστος Τσουτσουβής. Και ενώ οι διωκτικές αρχές άρχισαν την έρευνα προς κάθε κατεύθυνση, παραδόξως παρενέβη στο προανακριτικό έργο ο έμπιστος του κ. Παπανδρέου, Κώστας Τσίμας, Γενικός Γραμματέας του υπ. Δημόσιας Τάξης τότε , ο οποίος αποπροσανατόλισε ολόκληρη την έρευνα . Γράφτηκε τότε στον Τύπο : α . Οτι στη γιάφκα του Τσουτσουβή στην Κυψέλη βρέθηκαν 3 τηλεφωνικές συσκευές {συνδέσεις} β. Οτι στην ατζέντα του Τσουτσουβή υπήρχαν τα τηλέφωνα κυβερνητικών παραγόντων, μεταξύ αυτών και 3 υπουργών. γ. Οτι ο Κώστας Τσίμας κατέστρεψε την ατζέντα και άλλα έγγραφα και πειστήρια της γιάφκας. δ. Οτι η κατάφωρη παρέμβαση του Τσίμα ανάγκασε τον προϊστάμενό του υπουργό κ. Αλ. Φλώρο, να τον επιτιμήσει δημόσια και να απειλήσει με παραίτηση. Παρά τα τρομακτικά αυτά πραγματικά περιστατικά , ουδείς εισαγγελικός λειτουργός κάλεσε τους πρωταγωνιστές αυτών των αθλιοτήτων να δώσουν λόγο και ουδείς απετόλμησε να ασκήσει εναντίον τους δίωξη για καταστροφή πειστηρίων εγκλήματος . 4. Ο συνταγματάρχης Αλεξάκης, ο οποίος υπηρετούσε στην ΚΥΠ, το Νοέμβριο του 1986 κατήγγειλε επωνύμως και δημοσίως , μέσω της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ», ότι : Δια του γνωστού πράκτορα Ντάνου Κρυστάλλη είχε κατορθωσει να εισχωρήσει στον προθάλαμο της 17ης Νοέμβρη και ότι απείχε από την εξάρθρωσή της μόνο ένα βήμα . Αλλά έκανε το λάθος να παράσχει τις πληροφορίες για τις επικείμενες αποκαλύψεις του στους ανωτέρους του, δηλαδή στην κυβέρνηση, με αποτέλεσμα με εντολή του Αττικάρχη Μποσσινάκη, στενού συνεργάτη των Τσίμα και Παπανδρέου, να συλληφθεί αυθημερόν ο Κυστάλλης, γεγονός για το οποίο ο συνταγματάρχης Αλεξάκης είπε : «Οταν το έμαθα λιποθύμησα». Παρά την επώνυμη και συγκλονιστική αυτή , καταγγελία , ουδείς εισαγγελικός λειτουργός κάλεσε τον κ. Αλεξάκη ή οποιονδήποτε άλλον να παράσχει διευκρινήσεις και ουδείς άσκησε δίωξη . 5. Την 1η Οκτωβρίου 1987, ο Μιχάλης Πρέκας, φερόμενος ως τρομοκράτης και στέλεχος της 17ης Νοέμβρη, περικυκλώθηκε σε διαμέρισμα της Καλογρέζας . Το γεγονός αυτό αποτελούσε μια μοναδική ευκαιρία να συλληφθεί ζωντανό ένα μέλος της οργάνωσης – φάντασμα και να διευκολύνει το έργο των διωκτικών αρχών. Και ενώ ανέμενε όλη η κοινή γνώμη ότι ο αρμόδιος υπουργός και ο πρωθυπουργός, προσωπικά, θα έδιναν αμέσως εντολή να συλληφθεί ζωντανός, ανεξαρτήτως θυσιών και συνεπειών, ο ουσιαστικά αιχμάλωτος Μ. Πρέκας εκτελείται και μάλλιστα με τέτοιο καταιγισμό πυρών, ώστε να εξασφαλισθεί η βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να βγάλει κιχ. {Σ. Φ.Π. Υπήρχε τηλεοπτική κάλυψη και παρακολουθήσαμε βήμα προς βήμα την άνανδρη αυτή δολοφονία} . Οι δε πρώτες βολίδες που φόνευσαν τον Πρέκα ήσαν από άγνωστους ελεύθερους σκοπευτές και όχι από τα όπλα του πλήθους των αστυμομικών που έλαβαν μέρος σ’αυτό το φιάσκο». Παρά τα πελώρια ερωτηματικά που γεννά η περίεργη, τουλάχιστον, αυτή εκτέλεση, ουδείς εισαγγελικός λειτουργός διέταξε έρευνα εις βάθος για τις ειδικότερες συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η εκτέλεση και για το ποιός τελικά έδωσε την εντολή της. ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ 6. Στις 14/11/87 κατά τη συζήτηση σχετικής επερώτησης στη Βουλή, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανάσιος Κρίκος κατήγγειλε ότι η τρομοκρατία στη χώρα μας είναι κρατική από την άποψη ότι η 17η Νοέμβρη έχει στελέχη της μέσα στην κρατική και κυβερνητική εξουσία . Ο ίδιος βουλευτής μιλώντας στις 2 Μαΐου 1988 από το κανάλι 1, του Πειραιά , δήλωσε ότι υπάρχουν στοιχεία που αποδεικύουν ότι αρχηγός της Τρομοκρατίας στην Ελλάδα είναι ο κ. Κώστας Τσίμας, στενός συνεργάτης του τότε πρωθυπουργού, Ανδρέα Παπανδρέου. Παρά τις δυο αυτές δημόσιες καταγγελίες ουδείς εισαγγελικός λειτουργός κάλεσε τον κ. Κρίκο ή τον κ. Τσίμα ή οποιονδήποτε άλλον, να παράσχει πληροφορίες . 7. Ο τέως υπουργός του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Πέτσος, απολογούμενος στη Βουλή κατά τη συζήτηση για την παραπομπή των υπευθύνων του σκανδάλου Κοσκωτά, δήλωσε τα εξής : «Ο Πέτσος, χρεώνεται στη 17 Νοέμμβρη. Πεθαίνει ; Τότε του χρεώνουμε όλες τις ΔΕΚΟ. Ηταν ο νεκρός που του χρεώνουμε τα πάντα . Δεν είναι όμως νεκρός…». Και τότε, ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας και ενώπιον ολοκλήρου του ελληνικού λαού, ο οποίος παρακολουθούσε τη συζήτηση, υπήρξε βουλευτής που αναφώνησε : «Κρίμα». Η συγκλονιστική και σαφέστατη δήλωση του κ. Πέτσου ότι κάποιοι από την ηγεσία του κόμματός του χρησιμοποίησαν τη 17η Νοέμβρη για να του κλείσουν το στόμα και η βάρβαρη αλλά εύγλωττη αναφώνηση του βουλευτή του κινήματος , δεν συγκίνησαν κανέναν εισαγγελικό λειτουργό να καλέσει τον κ. Πέτσο και να δηλώσει εγγράφως στη Δικαιοσύνη τι εννοεί και ποιούς εννοεί . ΚΑΝΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ 8. Οταν ο νέος υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Κεφαλογιάννης, ανέλαβε το υπουργείο στις 2 Ιουλίου του 1989 {το οποίο φυσικά όπως και όλα τα άλλα ,δεν του παραδόθη- κε} δεν βρήκε κανένα φάκελο και κανένα στοιχείο για την τρομοκρατία γενικότερα και για τη 17 Νοέμβρη ειδικότερα . Και ενώ κατηγγέλθη το γεγονός από τον ίδιο τον υπουργό και ενώ ανεγράφη πλείστες όσες φορές στον Τύπο και ενώ το μόνο που βρήκε ο υπουργός ήταν μαγνητοφωνικές εγκαταστάσεις υποκλοπών στο ίδιο το προσωπικό συρτάρι του, ουδείς εισαγγελικός λειτουργός κάλεσε τους πρώην υπουργούς Δημόσιας Ταξης , να παράσχουν πληροφοριες για ποιό λόγο εξαφανίσθηκαν οι σχετικοί φάκελοι ή γιατί δεν βρέθηκε απολύτως κανένα στοιχείο επί 8 χρόνια . 9. Ως επισφράγισμα όλων των ανωτέρω από το 1985 και 86, όπου η υπόθεση Τσουτσουβή άρχισε να αποδεικνύει ότι δεν λειτουργούν ασφαλώς όλα τα στεγανά των τρομοκρατών, παραδόξως με νόμο αφαιρέθηκε η πολιτική διεύθυνση της ΚΥΠ από τον υπουργό Προεδρίας που υπαγόταν απί 40 ολόκληρα χρόνια και υπήχθη προσωπικά στον πρωθυπουργό. Ο οποίος πρωθυπουργός τοποθέτησε διοικητή μεν της ΚΥΠ {ΕΥΠ} τον, ανοιχτά αποκαλούμενο τρομοκράτη, κ. Κώστα Τσίμα, σύνδεσμο δε μεταξύ αυτού και του Τσίμα , των εξ απορρήτων του , Γραμματέα και Σύμβουλο Μιχάλη Ζιάγκα. Μέσα σ’αυτό το νέο πλαίσιο ασφαλείας του τριγώνου Παπνδρέου- Ζιάγκα-Τσίμα, ανατίθεται στον κ. Κ. Ρουμελιώτη, επικεφαλής ως γνωστόν της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων, η φύλαξη του υποδίκου Κοσκωτά .Αυτό το πλαίσιο τον φυγαδεύει, αποσκοπώντας -όπως ο ίδιος ο Κοσκωτάς καταγγέλλει- να τον δολοφονήσουν στη Βραζιλία . Η καταγγελία κρίνεται επαρκώς πειστική από το γεγονός ότι επέλεξε ο ίδιος ο Κοσκωτάς να πάει στις ΗΠΑ να φυλακισθεί για να είναι ασφαλής. Αξιοσημείωτο είναι ότι κατά την κίνησή του από τη Βραζιλία στις ΗΠΑ ο μόνος που γνώριζε τις κινήσεις του ήταν ο υιός του Α. Παπανδρέου , Νίκος. Ολα αυτά είδαν το φως της δημοσιότητας σε ολόκληρο τον ελληνικό και τον διεθνή Τύπο, αλλά ουδείς εισαγγελικός λειτουργός αισθάνθηκε την ανάγκη να διατάξει τη δικαστική διερεύνησή τους . ΕΜΠΟΔΙΑ Και επειδή αρνούμαι να δεχθώ ότι όλοι οι εισαγγελικοί λειτουργοί της χώρας υπήρξαν επιλήσμονες του καθήκοντός τους, είμαι υποχρεωμένος να δεχθώ ότι παρέλυε τις αντιδράσεις τους και δυσχέραινε το έργο τους η Παπανδρεϊκή εξουσία, κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο που παρέλυε τις αντιδράσεις και δυσχέραινε το έργο του ελέγχου των αρμοδίων νομισματικών αρχών στην Τράπεζα του Κοσκωτά .

3. DENXEXNO - Νοέμβριος 22, 2009

1990-09-14 Για Μιχάλη Ράπτη

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 14-9-90

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

7) Δηλώνουμε κατηγορηματικά και υπεύθυνα μπροστά σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό ότι ό,τι κι αν λέει ο Μίκης Θεοδωράκης εναντίον μας, δεν πρόκειται να τον πειράξουμε. Ό,τι και να λέει δεν θα τον αγγίξουμε. Ο άνθρωπος είναι φαιδρός. Όπως είπαμε και πιο πάνω για τον Μπότσαρη, μας διασκεδάζει, μας ρηλαξάρει, το γλεντάμε, αφού ο ίδιος αναλαμβάνει να αποπροσανατολίσει τους διώκτες μας με τον καλύτερο τρόπο.

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
Αθήνα 14-9-90

4. ???? - Νοέμβριος 22, 2009
5. answer - Νοέμβριος 24, 2009

Η απάντηση του Μίκη…

την είδαμε, την είδαμε…

Την απάντηση του Φάνη δεν είδαμε, ή μήπως την ακούσαμε…

Τι θα γίνει ρε Φάνη, θα αρθρώσεις λέξη για τα καμώματα σου/του?

6. ο λελουδιος. - Νοέμβριος 27, 2009

Απόσπασμα του προλόγου της έκδοσης, από το Μίκη Θεοδωράκη

……………………………………………………………………………………………………

«Ο Κώστας Μητσοτάκης υπήρξε ένας από τους προσφιλείς στόχους των αρχιμαγείρων του πολιτικού και ιστορικού ψεύδους. Γι’ αυτό ελπίζω ότι το βιβλίο αυτό θα συμβάλλει στην αποκατάσταση της αλήθειας. Μακάρι να γινόταν το ίδιο για όλους τους πολιτικούς, όλες τις παρατάξεις, ώστε να ξεφύγουμε οριστικά από αυτό το τέλμα που χαρακτηρίζει την πολιτική μας ζωή και που μια από τις αιτίες του είναι το γεγονός ότι ο λαός μας τρέφεται καθημερινά με το κουτόχορτο της κατευθυνόμενης διαστρέβλωσης».

……………………………………………………………………………………………………

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Βραχάτι, 25 Μαρτίου 1989

7. fanisx - Νοέμβριος 27, 2009

Ότι και να πείτε ο Μίκης είναι ιστορία για τον τόπο μας…

8. history - Νοέμβριος 30, 2009

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Από 11.4.1990 έως 13.10.1993

11 Απριλίου 1990: Διορισμός:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ
Πρωθυπουργού

ΜΙΧΑΗΛ (ΜΙΚΗ) ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
Υπουργού Χωρίς Χαρτοφυλάκιο[1]

[1]Από 11.4.91 που δημοσιεύθηκε ο Ν. 1943/1991 μετατράπηκαν οι θέσεις Υπουργών Χωρίς Χαρτοφυλάκιο σε θέσεις Υπουργών Επικρατείας

9. AP'OLA EXEI O MPAXTSES - Νοέμβριος 30, 2009

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_680550_28/09/2003_78749

ΠOΛITIKH Hμερομηνία δημοσίευσης: 28-09-03

H παραίτηση του Γέρου ήταν φυγή
Δηλώσεις «ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ» του Μίκη Θεοδωράκη στον ΣΚΑΪ
Στα συγκλονιστικά γεγονότα του 1964-1965 που οδήγησαν στην αποσταθεροποίηση και την πτώση της δημοκρατίας στην Ελλάδα αναφέρεται ο Μίκης Θεοδωράκης αύριο, μεθαύριο και την Tετάρτη στις 10.45 το πρωί, στη σειρά «ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ – Αξιος Εστί» του ΣΚΑΪ 100,3 με τον Γεώργιο Π. Mαλούχο, δίνοντας μιαν άλλη ανάγνωση των όσων συνέβησαν τότε. Eδώ, παρατίθενται ορισμένα αποσπάσματα, στα οποία έχουν διατηρηθεί και κάποια χαρακτηριστικά του προφορικού λόγου . Mεταξύ πολλών άλλων ο κορυφαίος συνθέτης διηγείται τα εξής:

Aσυλία…«το 1964, μετά τον θάνατο του Παύλου, πλέον, η βασιλομήτωρ δεν είναι βασίλισσα και δεν την προστατεύει η «ασυλία», μπορεί κανείς να γράψει ό,τι θέλει. Oμως, ο Παπανδρέου κάνει ειδικό νόμο και επεκτείνει την «ασυλία». Eγινε μεγάλη φασαρία στη Βουλή. Εγώ, χάρη σ’ αυτό το νόμο, τρώω 30 μήνες φυλακή, όταν με δικάσανε αργότερα, επειδή είπα ότι η Φρειδερίκη είναι η ηθική αυτουργός στη δολοφονία Λαμπράκη»…

Oι Kεντρώοι … «ο Παπανδρέου βγήκε με μια «σημαία» εναντίον του θρόνου. Ο λαός ήταν εναντίον του θρόνου. Ο Παπανδρέου έπρεπε να πάει με τον λαό. Φυσικά, οι Kεντρώοι δεν ξεχνούσαν τη διαμάχη του Βενιζέλου με το παλάτι. Oμως, μέσα στις νέες συνθήκες, μετά τον εμφύλιο, η Eνωση Κέντρου και η Δεξιά ήταν ένα πράγμα. Τη Μακρόνησο την κάνανε όλοι μαζί. Εμείς είμαστε οι εχθροί. Hταν πιο φανατικοί εναντίον μας οι Kεντρώοι»…

Παραίτηση … «όταν μετά από ένα χρόνο υποβάλει την παραίτησή του, για μένα ήταν ένα πρόσχημα. Ο Παπανδρέου δεν τα έβγαζε πέρα. Eκανε τόσα λάθη, όπως αυτό με τον θρόνο, ο κόσμος πάγωσε. Αργότερα έκανε αυτό με τα βασιλικά αυτοκίνητα. Τα ‘δωσε όλα, το αεροπλάνο το βασιλικό του Κωνσταντίνου, ήταν σύμβολα όλα αυτά. Είχε αρχίσει να συνδιαλέγεται πλέον με τον θρόνο. Κάτω από διάφορες πιέσεις. Αυτά που σου λέω τώρα, είναι το «κερασάκι». Κάτω έβραζε ο κόσμος. Η οικονομική του πολιτική ήταν καταστροφική για τα λαϊκά στρώματα. Είχε ξεφύγει τελείως. Η Αθήνα ήταν μια συνεχής διαδήλωση.Αρχιζαν οι διαμάχες ανάμεσα στους ανδρεϊκούς και τους μητσοτακικούς, είχαμε τον θρόνο… Δεν διοικούσε πια. Είχε πλέον γίνει έτσι η Ενωση Κέντρου, που ανάσανε όταν υπέβαλε την παραίτησή του. Ηταν μια λύτρωση γι’ αυτόν. Ετσι νομίζω εγώ. Του ήρθε «κουτί» αυτό… Μπορούσε ο Παπανδρέου ο Γέρος, έχοντας πίσω του τις πλάτες του 64-65% του ελληνικού λαού, όταν του είπε αυτά ο Κωνσταντίνος, να του πει «πάμε στη Βουλή» και να πάει στη Βουλή. Αυτή η παραίτησή του ήταν μία φυγή. Φυγή προς τα μπρος. Εφυγε. Δεν διοικούσε πια. Κι όπως φάνηκε αργότερα είχε έρθει ήδη σε ρήξη με τον Ανδρέα. Η κριτική που έκανε ο Ανδρέας, ήταν η κριτική η δική μας. Διαχώρισε τη θέση του και έφερε μια οξύτατη αντίθεση»…

Oικουμενική … «O Κωνσταντίνος, μετά τη δικτατορική πράξη που έκανε να διώξει τον πρωθυπουργό του, ήθελε να τα μαζέψει. Καλεί λοιπόν τους ηγέτες όλων των κομμάτων. Συμφωνούν όλοι για οικουμενική. Πάει ο Γεώργιος Παπανδρέου, συμφωνεί κι αυτός. Το απόγευμα ετοιμάζεται το διάταγμα. Και παίρνει τηλέφωνο ο Γεώργιος Παπανδρέου και λέει δεν υπογράφω. Ο Κωνσταντίνος του λέει «μα κύριε πρόεδρε, χθες είπατε το ναι. Τι μεσολάβησε μέχρι σήμερα;». Και του απαντά ο Γεώργιος Παπανδρέου, «μεγαλειώτατε, το χθες ήταν χθες και το σήμερα είναι σήμερα»’. Και διαλύεται η Οικουμενική. Κι όπως μαθαίνεται, ο Ανδρέας δεν ήθελε την Οικουμενική. Ηθελε κρίση. Διότι έβλεπε ότι με αυτή την κρίση ο πατέρας του που είχε έρθει στο ναδίρ λόγω της σχέσης με τα ανάκτορα, θα αναβαπτιζόταν πάλι στον λαό και θα γινόταν πάλι ο Γέρος της Δημοκρατίας. Αλλά, αυτό, όμως, στοίχισε τη δικτατορία. Αν είχαν κάνει την Oικουμενική όλοι μαζί, θα είχαμε μια πολύ πιο ομαλή πορεία»…

Αποστασία «…η προίκα του Ανδρέα ήταν η Αποστασία, την πήρε σαν προίκα στον εδνοοικογενειακό αγώνα που είχαν τα δύο αστικά κόμματα. Είχε το μεγαλύτερο όπλο με το οποίο μπόρεσε να εξοντώσει τον μεγαλύτερο αντίπαλό του που ήταν μόνο ο Μητσοτάκης… Ο Μητσοτάκης ήταν ο φύσει και θέσει ηγέτης της Ενωσης Κέντρου και αυτή η τρέλα που έπαθε ο Μητσοτάκης να πάει ακόμα και μαζί με τον βασιλιά, ήταν γιατί έχασε τη θέση του… Αλλά ο Μητσοτάκης δεν τόλμησε εκείνη τη στιγμή να πει «κάνω ένα συνέδριο». Ολη η μουρμούρα που είχαν εναντίον του Γεωργίου Παπανδρέου οι 112, ήξερε πολύ καλά, ότι μόλις θα έμπαινε ο Γεώργιος Παπανδρέου, θα γινόταν χειροκρότημα. Αυτά κάναν οι Kεντρώοι. Τον βρίζαν από πίσω και μόλις τον έβλεπαν τον δόξαζαν…»

10. lampros - Δεκέμβριος 1, 2009

Καλός συνθέτης, κακός πολιτικός

11. DIAXORISTIKES_GRAMMES - Δεκέμβριος 1, 2009

http://anasintaxi.awardspace.com/173.htm

Ο αντιδραστικός μύθος της «υπέρβασης των διαχωριστικών γραμμών» και ο προεκλογικός αγώνας

Με αφορμή την εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου για Μ. Θεοδωράκη – προεκλογική φιέστα προβολής της ΝΔ

Η έκδοση-παρουσίαση των βιβλίων για Μ. Θεοδωράκη και Χ. Φλωράκη είναι ολοφάνερο πως είχε προγραμματιστεί να γίνει σε προεκλογική περίοδο – και μάλιστα στις παραμονές των επικείμενων βουλευτικών εκλογών – η οποία έχει ουσιαστικά αρχίσει από την άνοιξη του περασμένου χρόνου με ης περιοδείες σ’ όλη τη χώρα του αρχηγού του μοναρχοφασιστικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, Κ. Καραμανλή και με κύριο σύνθημα: «πρόωρες εκλογές»!!!

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια προσχεδιασμένη πολιτική παρέμβαση εκ μέρους των Φλωράκη-Θεοδωράκη στον προεκλογικό αγώνα προς όφελος όχι βέβαια της υπερψήφισης των ρεφορμιστικών κομμάτων «Κ»ΚΕ- Συνασπισμού (κάτι που θα ήταν εντελώς φυσιολογικό), αλλά αντίθετα -όσο παράδοξο κι αν φαίνεται αυτό από πρώτη ματιά – για να υλοποιηθεί ο επιδιωκόμενος και ανοιχτά διακηρυγμένος πολιτικός στόχος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ), όπως αυτός εκφράστηκε δημόσια και προκλητικά με την πρόσφατη (10.12.2003) δήλωση του προέδρου του Οδυσσέα Κυριακόπουλου: «πρόωρες εκλογές» και «νέα κυβέρνηση», δηλαδή κυβέρνηση του μοναρχοφασιστικού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Αυτόν τον πολιτικό στόχο υπηρετούν και τα γραπτά σημειώματα – και όχι δηλώσεις όπως παραπλανητικά ισχυρίζεται ο «Ριζοσπάστης» – των Κ. Μητσοτάκη, Τζ. Τζανετάκη και Κ. Καραμανλή στο βιβλίο του αστού δημοσιογράφου Θεοχαράτου με τίτλο «Χαρ. Φλωράκης» (β’ τόμος). Πέρα απ’ το περιεχόμενο των σημειωμάτων-υμνολογιών των πρωτοκλασάτων εκπροσώπων της αντιδραστικής Δεξιάς στον υπηρέτη του κεφαλαίου και πολιτικό τους φίλο Χ. Φλωράκη, συνεργάτη και μόνιμο σύμμαχο του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, αυτά δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι και από πλευράς έκτασης κυριαρχούν, δηλ. καταλαμβάνουν, σε σύνολο 9 σελίδων αν απ’ αυτές αφαιρεθούν τα σημειώματα των Παπαρήγα-Κουβέλη (2 σελίδες), πάνω από το μισό (περίπου 4 σελίδες) των υπόλοιπων 7 σελίδων των δηλώσεων-σημειωμάτων των άλλων πολιτικών. Οι υμνολογίες-σημειώματα των ηγετικών στελεχών της ΝΔ στο βιβλίο για τον Χ. Φλωράκη είναι συνέχεια της δήλωσης του και υπηρετούν το στόχο: «εκατό τοις εκατό πρωθυπουργός ο Καραμανλής»!!!

Όμως η προώθηση της κύριας αυτής επιδίωξης του ΣΕΒ προσκρούει, παρά τις όποιες «αλλαγές» στο «μεταπολιτευτικό σκηνικό», όπως είναι γνωστό στις αντιφασιστικές παραδόσεις και τα δημοκρατικά φρονήματα του λαού μας που στη μεγάλη του πλειοψηφία κρατάει ορθότατα απορριπτική στάση απέναντι στις καταπιεστικές μέθοδες και τις πρακτικές διακυβέρνησης του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ. Για να πραγματοποιηθεί η επιδίωξη του ΣΕΒ, δηλ. να κερδίσει τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές η ΝΔ και να αναθέσουν οι βιομήχανοι τη διαχείριση των υποθέσεων τους σ’ αυτή είναι ολωσδιόλου αναγκαίο να «μακιγιαριστεί» το αντιδραστικό μεγαλοαστικό κόμμα της ΝΔ με «δημοκρατικό χρώμα», ώστε να καταστεί έτσι δυνατή η υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου. Τον άχαρο και πρώτα απ’ όλα θλιβερό ρόλο του αδέξιου αξιοθρήνητου «μπογιατζή» έχει αναλάβει τώρα το δίδυμο των Φλωράκη-Θεοδωράκη, που επιχειρεί για μια ακόμα φορά ανεπιτυχώς, να «ομορφύνει» το αποκρουστικό μοναρχοφασιστικό πρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας.

Ακριβώς αυτό αποτέλεσε και το κύριο περιεχόμενο της εκδήλωσης για την παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου του «Σκάϊ» Γ.Π. Μαλούχου με τίτλο «Μίκης Θεοδωράκης-Άξιος εστί», στόχο που η εκδήλωση υπηρέτησε επάξια και με το παραπάνω. Ήταν δηλαδή μια προεκλογική εκδήλωση, με πρόσχημα την παρουσίαση του Βιβλίου, υπέρ του εκλογικού αγώνα της Νέας Δημοκρατίας και με βασική επιδίωξη να διαφημίσει-παρουσιάσει στο λαό το αντιδραστικό μεγαλοαστικό αυτό κόμμα σαν κόμμα «δημοκρατικό»!!!

Το ότι η εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου του Μ. Θεοδωράκη ήταν στην πραγματικότητα εκδήλωση για την προεκλογική προβολή και διαφήμιση της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να αποκτήσει «φιλολαϊκό»- «δημοκρατικό» προσωπείο για να κερδίσει τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, αυτό επιβεβαιώνεται:

Πρώτο, από τη συμμετοχή σ’ αυτή όλων των ηγετικών πρωτοκλασάτων στελεχών της ΝΔ: Κ. Καραμανλής πρόεδρος, Κ. Μητσοτάκης επίτιμος πρόεδρος, Τζ. Τζανετάκης πρώην πρωθυπουργός της συγκυβέρνσης ΝΔ-«Κ»ΚΕ, Β. Μεϊμαράκης γραμματέας της ΝΔ, Δ. Σιούφας γγ της ΚΟ της ΝΔ, Αχ. Καραμανλής βουλευτής της ΝΔ και Π. Παυλόπουλος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Συμμετείχε ακόμα ο Χ. Φλωράκης που τον «συνόδευαν οι Ηλίας Λέγγερης (μέλος της ΚΕ) και Χρήστος Τζιτζιλώνης (ιστορικό τμήμα της ΚΕ) («Ρ» 16.12.2003, σελ. 31).

Στην εκδήλωση από «ανάγκη», αλλά πολιτικά «μακριά» της, παραβρέθηκαν και οι Κ. Παπούλιας και Ν. Κωνσταντόπουλος, κλπ., και ο κύκλος των παρευρισκομένων στο «δημοκρατικό πανηγύρι» της διαβόητης «εθνικής ενότητας»(!) έκλεισε με την παρουσία του χουντο-Χριστόδουλο που έφθασε «καθυστερημένος».

Στις τοποθετήσεις των Παπούλια-Κωνσταντόπουλου υπήρξαν σαφείς οι «αποστάσεις» απ’ τα αντιδραστικά πυροτεχνήματα περί «άρσης των διαχωριστικών γραμμών» (!) και «εθνικής ενότητας» (!) των Καραμανλή-Φλωράκη-Θεοδωράκη.

Δεύτερο, από την πρόσκληση-συμμετοχή στην εκδήλωση του αρχηγού του υπεραντιδραστικού φεουδοαστικού ιερατείου χουντο-Χριστόδουλου, που ευρισκόμενος σε αμηχανία παρουσιάστηκε στην αίθουσα με «40λεπτη καθυστέρηση».

Τρίτο, απ’ το περιεχόμενο της εκδήλωσης-παρουσίασης του βιβλίου για Μ. Θεοδωράκη (= προεκλογική φιέστα της ΝΔ), όπως αυτό εκφράστηκε στην ομιλία του αρχηγού του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ, Κ. Καραμανλή και των κομπάρσων του προεκλογικού αγώνα της ΝΔ, Φλωράκη-Θεοδωράκη: «άρση διαχωριστικών γραμμών»(!)-«εθνική ενότητα»(!)-ΝΔ= «δημοκρατικό κόμμα»(!): με κύριο στόχο τη νίκη της ΝΔ στις βουλευτικές εκλογές, που αποτελεί και την ανοιχτά διακηρυγμένη, δια στόματος του προέδρου του, βασική επιδίωξη του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ).

Να ένα μικρό δείγμα του αντιδραστικού κηρύγματος του προέδρου της ΝΔ, Κ. Καραμανλή, περί δήθεν «υπέρβασης των διαχωριστικών γραμμών»(!) – «εθνικής ενότητας»(!):

«Αν ξαφνικά μεταφέρονταν εδώ σ’ αυτή την αίθουσα, κάποιος από τα παλιά, απ’ τα πολύ παλιά κι έβλεπε τη σύνθεση αυτού του πάνελ, είναι βέβαιο ότι δεν θα πίστευε στα μάτια του. Κι όμως, το γεγονός ότι βρισκόμαστε μαζί άνθρωποι από όλους τους πολιτικούς χώρους για να τιμήσουμε τον Μίκη δεν ξενίζει. Είναι για όλους μας αυτονόητη υποχρέωση και, κυρίως, τιμή και χαρά απέναντι σ’ έναν έλληνα που αγωνίστηκε ακριβώς για να είναι σήμερα αυτονόητη η υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών. Είναι υποχρέωση μας απέναντι στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία, τη δημοκρατία και την εθνική ενότητα» («Ελευθεροτυπία» 16.12.2003, σελ. 6)!!!

Και ο Θεοδωράκης δηλώνει: «Σ’ αυτό το πάνελ έχω τη μεγάλη τιμή και χαρά να βλέπω ότι εκπροσωπείται όλη η Ελλάδα. Η Ελλάδα της Δημοκρατίας, για την οποία πάλεψα μαζί με χιλιάδες άλλους για να νικήσει, να ριζώσει και να επικρατήσει» («Ελευθεροτυπία» 16.12.2003, σελ. 6).

Ειρωνεία της «τύχης» τόφερε να εκπροσωπείται στην «Ελλάδα της Δημοκρατίας», εκτός των άλλων, μαζί και ο εκπρόσωπος-αρχηγός του αντιδραστικού φεουδαστικού ιερατείου, χουντο-Χριστόδουλος, αμετανόητος φασίστας, που κατέφθασε στην εκδήλωση με»40λεπτη καθυστέρηση», αφού δικαιολόγησε την καθυστέρηση με το «προσευχόμουν για όλους σας»(!) και ευλόγησε την «εθνική ενότητα και ομοψυχία»(!), αναφερόμενος στον Θεοδωράκη έκανε λόγο για «εμπνευσμένο αγωνιστή, ο οποίος υπέστη διώξεις και πάθη που θα τον καθιστούν σεβαστή προσωπικότητα» («Ρ» 16.12.2003, σελ. 31) και ότι ο «Μίκης δείχνει τη διαχρονικότητα ημών των ελλήνων».

Τα περί «ξεπεράσματος των διαχωριστικών γραμμών»(!) μεταξύ προλεταριάτου-μπουρζουαζίας και φασιστικών-αντιφασιστικών δυνάμεων αποτελούν αντιδραστικά μυθεύματα του Κ. Καραμανλή και των υπηρετών του Χ. Φλωράκη-Μ. Θεοδωράκη που δεν έχουν καμιά σχέση με την υπαρκτή πραγματικότητα της σημερινής αστικής ελληνικής κοινωνίας, γιατί απλούστατα οι διαχωριστικές αυτές γραμμές είναι υπαρκτές και έχουν τη ρίζα τους στο καπιταλιστικό οικονομικο-κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, το οποίο τις αναπαράγει καθημερινά. Όσοι προπαγανδίζουν το «ξεπέρασμα των διαχωριστικών γραμμών»(!) ανήκουν στο στρατόπεδο της αντιδραστικής αστικής τάξης και όσοι απ’ τους πρώην κομμουνιστές τις έχουν εγκαταλείψει υπηρετούν το κεφάλαιο και επιπλέον κάνουν κάτι πολύ χειρότερο: εξωραΐζουν μοναρχοφασιστικά κόμματα όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας.

Σ’ άλλο σημείο της ομιλίας του ο Κ. Καραμανλής συνεχίζοντας στο ίδιο αντιδραστικό μοτίβο φθάνει σ’ έναν αξεπέραστης «ευφυΐας»(!) ισχυρισμό ότι τάχα ο Μ. Θεοδωράκης «σχεδίασε τα έργα του πάνω σε όσα φαινομενικά (υπογρ. δική μας) χώριζαν κάποτε τους έλληνες»(!), επιχειρώντας έτσι να «διαγράψει»-«σβήσει» τις ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ της δεκαετίας 1940-1950 που οδήγησαν στην εποποιία του ένοπλου αγώνα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, με επικεφαλής το ΚΚΕ, κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους μοναρχοφασιστών και στην επαναστατική ένοπλη πάλη του ΔΣΕ, καθοδηγούμενου από τον σύντροφο Νίκο Ζαχαριάδη, κατά του ντόπιου μοναρχοφασισμού και των αμερικανών ιμπεριαλιστών, αλλά και όλων των αγώνων της εργατικής τάξης και του λαού κατά του μοναρχοφασισμού, της ,στρατιωτικό-φασιστικής διχτατορίας και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στις μετέπειτα δεκαετίες. Επιπλέον επιχείρησε να αποκρύψει από το λαό ότι η παράταξη του βρέθηκε πάντα στο αντιδραστικό στρατόπεδο – βρίσκεται και σήμερα – των δοσίλογων συνεργατών των κατακτητών και προδοτών των εθνικών συμφερόντων, στο στρατόπεδο του μοναρχοφασισμού και της ξενοδουλείας.

Τέταρτο, από τη χαρακτηριστική πολιτική δήλωση υπέρ του μοναρχοφασιστικού κόμματος της ΝΔ παρόλο που επρόκειτο για εκδήλωση-παρουσίασης του βιβλίου του: «Αν εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα άνθρωποι που θεωρούν την Αριστερά ως παράταξη των ΕΑΜΟσλάβων προδοτών, είτε τον κ. Καραμανλή ως πολέμαρχο της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς, τότε κανονικά, η θέση τους θα έπρεπε να είναι στο Δαφνί» («Ρ» 16.12.2003, σελ. 31).

Το πρώτο σκέλος της δήλωσης του Μ. Θεοδωράκη περί «ΕΑΜΟσλάβων προδοτών» της αντίδρασης αποτελούσε στο παρελθόν, αποτελεί και σήμερα, συκοφαντική επινόηση των μονάρχοφασιστών σε βάρος των κομμουνιστών και αντιφασιστών προς δικαιολόγηση των μεγάλων και πρωτάκουστων εγκλημάτων τους σε βάρος του λαού και του τόπου. Το δεύτερο σκέλος της για ύπαρξη ή μη στη χώρα μας «μοναρχοφασιστικής Δεξιάς», αυτή υπήρξε στο παρελθόν – φαίνεται πως ο Μ. Θεοδωράκης «ξέχασε» και τη σωστή διαπίστωση-θέση της ΕΔΑ περί «μοναρχοφασιστικής ΕΡΕ» – υπάρχει και σήμερα, αφού, πέρα απ’ τα άλλα, είναι εντελώς πρόσφατες (μόνο μερικών μηνών), και παρά την προεκλογική περίοδο, οι ναζιφασιστικού χαρακτήρα δηλώσεις ηγετικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας (Ψωμιάδης, κλπ.), οι δηλώσεις υπέρ της απελευθέρωσης των χουντικών (Α. Γιαννόπουλος), υπέρ του έκπτωτου Γλύξμπουργκ και των «διαδόχων» του, κλπ., η συμμετοχή στελεχών της στις μοναρχοφασιστικές φιέστες σε Βίτσι-Γράμμο, κλπ. αλλά και η φασιστική τρομοκρατική δράση της ΟΝΝΕΔ-ΔΑΠ στα Πανεπιστήμια, κλπ., κλπ.

Αν ο Μ. Θεοδωράκης «ξέχασε»(!) τόσο γρήγορα το σιδηρολοστό της φασιστικής συμμορίας τραμπούκων της ΝΔ που πολτοποιούσε το κεφάλι και δολοφόνησε τον καθηγητή Τεμπονέρα στην Πάτρα, τότε που αυτός ήταν στις γραμμές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο λαός, οι κομμουνιστές και οι αντιφασίστες δεν ξεχνούν.

Ασφαλώς οι δηλώσεις εξωραϊσμού του Μ, Θεοδωράκη δεν μπορούν να αλλάξουν το μοναρχοφασιστικό χαρακτήρα της ΝΔ. Το μόνο που πετυχαίνει με τέτοιες δηλώσεις είναι να αυτοδιασύρεται στα μάτια των αντιφασιστικών λαϊκών δυνάμεων του τόπου. Αντί να αφήσει το φίλο του χρουστσοφικό Χ. Φλωράκη να κάνει παρόμοιες δηλώσεις -γιατί αυτή είναι και η θέση της σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας του «Κ»ΚΕ για τη ΝΔ, την μόνη που πρόβαλλε ιδιαίτερα ο «Ριζοσπάστης» – προτίμησε απερίσκεπτα να εκτεθεί πολιτικά, βγάζοντας ο ίδιος τα «κάστανα απ’ τη φωτιά» προεκλογικά.

Ας θυμίσουμε εδώ για άλλη μια φορά την απάντηση του γάλλου ναζιφασίστα Λεπέν, ο οποίος σε ερώτηση δημοσιογράφου της «Ελευθεροτυπίας» γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει «ένα ανάλογο κόμμα σαν το Εθνικό Μέτωπο» δήλωσε: «υπάρχει ένας λόγος γι’ αυτό. Νομίζω ότι θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι αρκετά δεξιά και έτσι μπορεί να απορροφά ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων που θα ήθελαν να υποστηρίξουν ένα κόμμα σαν το Εθνικό Μέτωπο. Έχω φίλους έλληνες που είναι κοντινοί σε μας και οι οποίοι είναι ενταγμένοι στη Νέα Δημοκρατία» («Ελευθεροτυπία» 6.2,2002, σελ. 12-13).

Τέλος αξίζει ιδιαίτερα να υπογραμμιστεί το πόσο αποπροσανατολιστικές και επιζήμιες για την αντιφασιστική πάλη του λαού είναι παρόμοιες δηλώσεις και προπαντός, όταν αυτές γίνονται σε μια στιγμή που πρώτο η διαφορά μεγαλοαστικών αντιδραστικών κομμάτων τύπου Νέας Δημοκρατίας στην ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση με τα ανοιχτά ναζιφασιστικά κόμματα (υμνητές των Χίτλερ-Μουσολίνι) είναι εντελώς δυσδιάκριτη και όταν επιπλέον σε μια σειρά χώρες έχουν – μετά μισό και πλέον αιώνα απ’ την ήττα του ναζιφασισμού – προκλητικά σχηματιστεί κυβερνήσεις με συμμετοχή ναζιφασιστών σε αυτές (Ιταλία, Αυστρία, κλπ.) και δεύτερο όταν η φασιστικοποίηση σ’ όλες τις χώρες της ΕΕ βαθαίνει ολοένα και περισσότερο.

12. DIAXORISTIKES_GRAMMES - Δεκέμβριος 1, 2009

Θα σας παρακαλούσα να γράφετε και τις πηγές σας:

@δεν ξεχνώ
http://www.eksegersi.gr/prokirikseis17N/47.htm

@Λελούδιος
http://www.ikm.gr/files/D01.doc

@history
http://www.ggk.gr/goverments.php?ord=num&gov=110

13. DIAXORISTIKES_GRAMMES - Δεκέμβριος 1, 2009

http://anasintaxi.awardspace.com/173.htm

«Αν ο Μ. Θεοδωράκης “ξέχασε”(!) τόσο γρήγορα το σιδηρολοστό της φασιστικής συμμορίας τραμπούκων της ΝΔ που πολτοποιούσε το κεφάλι και δολοφόνησε τον καθηγητή Τεμπονέρα στην Πάτρα, τότε που αυτός ήταν στις γραμμές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο λαός, οι κομμουνιστές και οι αντιφασίστες δεν ξεχνούν.»

14. ο λελουδιος. - Δεκέμβριος 1, 2009

Και με το Μητσοτάκη και με τον αντι-Μητσοτάκη.

Επιστολή στον Αντώνη Σαμαρά απέστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης. «Αγαπητέ μου Αντώνη, πανηγυρίζω κι εγώ μαζί σου στη θριαμβευτική σου νίκη που διανοίγει μια νέα προοπτική για την Ελλάδα μας», αναφέρει ο Έλληνας συνθέτης στην επιστολή του και καταλήγει: «Με αγάπη, δικός σου, Μίκης».

15. H "pragmatiki" APANTHSH TOY MIKI - Δεκέμβριος 1, 2009

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=2098260&publDate=

Σάββατο 13 Δεκέμβρη 2003

Δήλωση Μίκη Θεοδωράκη για Χρυσοχοΐδη
Σε δήλωσή του, ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης αναφέρει σχετικά με τα όσα ειπώθηκαν για εκείνον προχτές το βράδυ σε τηλεοπτική εκπομπή:

«Στη χτεσινοβραδινή εκπομπή του κ. Παπαχελά στον τηλεοπτικό σταθμό «Mega», με θέμα την τρομοκρατία και ειδικότερα τη «17 Νοέμβρη» και προσκεκλημένους την κ. Μπακογιάννη και τον κ. Χρυσοχοΐδη, ο τελευταίος είπε επανειλημμένα ότι «θα έπρεπε να ζητήσω …συγνώμη από το ΠΑΣΟΚ», διότι είχα δήθεν χαρακτηρίσει τον ιδρυτή του ως «ηγέτη της 17 Νοέμβρη».

Για την αποκατάσταση της αλήθειας, θα ήθελα να δηλώσω τα εξής:

Αφού έγινα στόχος του κ. Μίλερ, τώρα γίνομαι στόχος και του κ. Χρυσοχοΐδη. Οι αφετηρίες των επιθέσεων είναι διαφορετικές, όμως σαφέστατα υπάρχει κάτι κοινό: Τους ενοχλώ εξίσου και τους δύο. Μονάχα που ο δεύτερος υπερέβη τα εσκαμμένα. Για το λόγο αυτόν τον καλώ να διευκρινίσει:

Πρώτον, πώς έλαβε γνώση του «Φακέλου Τσεβά», μιας και ουδείς γνωρίζει το περιεχόμενό του, δεδομένου ότι εξαφανίστηκε μυστηριωδώς λίγες μόνο ώρες μετά τον αιφνίδιο θάνατό του;

Δεύτερον, πώς γνωρίζει ότι κάποιοι επισκέπτονται την αμερικάνικη Πρεσβεία και διαβάλλουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ; Υποτίθεται ότι τέτοιου είδους πληροφορίες θα είναι άκρως απόρρητες. Και:

Τρίτον, πού και πότε χαρακτήρισα τον Ανδρέα Παπανδρέου «ηγέτη της 17Ν» (λέξη που συνιστά πλήρη λεκτική και εννοιολογική διαστρέβλωση των τότε δηλώσεών μου), ώστε να με καλεί να …»ζητήσω συγνώμη» από το ΠΑΣΟΚ!

Δεν μπορώ, τέλος, παρά να εκφράσω την οδυνηρή μου έκπληξη για το θράσος του ανδρός, ο οποίος δε σεβάστηκε το πένθος του προσώπου, που είχε απέναντί του και έφθασε να ισχυριστεί ότι και η κ. Μπακογιάννη (μαζί με όλη τη ΝΔ) οφείλει να ζητήσει συγνώμη από το ΠΑΣΟΚ, εκ μέρους προφανώς του νεκρού βουλευτή – συζύγου και πατέρα των παιδιών της – που τόλμησε με το θάνατό του να …εκθέσει την τότε και σημερινή κυβερνητική παράταξη, της οποίας διεκδικεί να είναι ένας εκ των κορυφαίων εκπροσώπων και εκφραστών.

Το γεγονός ότι ο Παύλος Μπακογιάννης, θύμα της «17 Ν», υπήρξε βουλευτής της ΝΔ, δεν έχει, φαίνεται, την παραμικρή σημασία για τον κ. γενικό γραμματέα».

16. PRIN - Δεκέμβριος 1, 2009

http://indy.gr/analysis/poios-thymatai-tin-kybernisi-toy-ksenofnta-zolta

Ποιος θυμάται την κυβέρνηση του Ξενοφώντα Ζολώτα;δημοσιεύτηκε November 25, 2008 από ΝΑΡ Θεσ/νίκης

Ένα επίκαιρο άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗ ΚΑΙ ΖΟΛΩΤΑ
Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

«…Ο ρόλος του Θεοδωράκη
— Η «νομιμοποίηση» του Μίκη Θεοδωράκη ως μέλους του ΚΚΕ. Παρότι ο Μίκης είχε κατέβει σαν υποψήφιος δήμαρχος του ΚΚΕ το ‘78 και είχε εκλεγεί βουλευτής το 1981, η «νομιμοποίηση» του συναντούσε σοβαρές αντιστάσεις λόγω του γνωστού (όπως και του λιγότερο γνωστού) παρελθόντος του. Το θέμα λύθηκε με απόφαση της ΚΕ ύστερα από εισήγηση του Χ. Φλωράκη.

Κάπου εδώ επιβάλλεται να ανοίξουμε μια παρένθεση. Ο ρόλος του Μίκη Θεοδωράκη στις εξελίξεις στο εσωτερικό της Αριστεράς, και όχι μόνο, είναι πολύ σημαντικότερος απ’ ό,τι υποπτεύονται οι περισσότεροι.

Ήδη από την περίοδο της δικτατορίας ο Μίκης λειτουργούσε ως σύνδεσμος μεταξύ της Αριστεράς (τόσο του ΚΚΕ, όσο και του ΚΚΕ εσωτερικού) με παράγοντες της Δεξιάς και γενικότερα του αστικού χώρου,_ συμπεριλαμβανομένου και του Κ. Μητσοτάκη. Όπως εκμυστηρεύτηκε ο ίδιος, μάλιστα, σε σχετικά πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη, έπαιξε ρόλο «ταχυδρόμου» στο παρασκήνιο της μεταπολίτευσης, μεταφέροντας μήνυμα υποστήριξης των Αμερικανών στον Κ. Καραμανλή, τη στιγμή που στην Ελλάδα συζητιόταν η λύση Π. Κανελλόπουλου.

Ας σημειωθεί, ακόμα, πως όταν ο Χ. Φλωράκης φέρνει, το 1978, στο ΚΚΕ τον Μ. Θεοδωράκη (που μέχρι πριν λίγο έλεγε τους Κνίτες… Γενίτσαρους!) ξεσπάσει το πρώτο κύμα αμφισβήτησης επιλογών της κομματικής ηγεσίας από ένα σημαντικό τμήμα της βάσης. Όταν ανακοινώνεται η υποψηφιότητα Θεοδωράκη στο Δήμο της Αθήνας στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ στο Περιστέρι, όλος ο κόσμος παγώνει και δεν ακούγονται παρά τα χειροκροτήματα των 2-3 πρώτων σειρών των επισήμων! Στη συνέχεια, για πρώτη φορά μετά τη δικτατορία, καταψηφίζεται η απόφαση της ΚΕ από ορισμένες ΚΟΒ και από πολλά κομματικά μέλη.

Ακολουθεί η αλήστου μνήμης «Κίνηση για την Ενότητα της Αριστεράς» (ΚΕΑ), που στήνουν οι Χ. Φλωράκης – Μ. Ανδρουλάκης – Μ. Θεοδωράκης.

Οι προεκλογικές μεταγραφές στελεχών, που προέρχονται από την ΕΔΑ και το ΚΚΕ εσωτερικού, ελάχιστα πράγματα πρόσφεραν στο ΚΚΕ.Ό κυριότερος ρόλος της ΚΕΑ ήταν η άμβλυνση του ιδεολογικού μετώπου του ΚΚΕ με τον ευρωκομουνισμό κάνη νομιμοποίηση δεξιών απόψεων σε τμήμα του κομματικού σώματος.

Το 1984, λοιπόν, ο Μίκης γίνεται επιτέλους μέλος του ΚΚΕ, παρά τις διαφωνίες μελών της ΚΕ. Σ’ εκείνη τη συνεδρίαση, μάλιστα, ο Γρ. Φαράκος έθεσε αμέσως ζήτημα διορισμού τον Μίκη στην ΚΕ ή και στο ΠΓ του κόμματος, λέγοντας ότι «δεν μπορούμε να τον έχουμε ως απλό μέλος· ή θα τον βάλουμε και στην καθοδήγηση, ή καθόλου». Αμέσως μετά, ο Μίμης Ανδρουλάκης έθεσε γενικότερο θέμα αλλαγής της ηγεσίας του κόμματος με ανασύνθεση του ΠΓ. Η κίνηση αυτή είχε την εκ των προτέρων έγκριση του Χ. Φλωράκη. Στόχος τους ήταν να ωριμάσουν τα πράγματα και να υπερνικηθούν οι όποιες αντιστάσεις. Τελικά, ο Μίκης δεν διορίζεται στην ΚΕ, αλλά αποκτά προσωπικό γραφείο στον 10ο όροφο του Περισσού, δίπλα ακριβώς από το γραφείο του Χαρίλαου, και θεωρείται από το μηχανισμό άτυπο μέλος του ηγετικού πυρήνα του κόμματος!..»

«…ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΟΜΠΑΡΣΟΙ

Κάθε πολιτικό σενάριο χρειάζεται πρωταγωνιστές και κομπάρσους. Στην περίπτωση μας οι πρωταγωνιστές είναι πασίγνωστοι, ενώ οι κομπάρσοι ξεγλιστράνε στο σκοτάδι της άγνοιας. Ήρθε λοιπόν η ώρα να αποδοθούν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Σ’ αυτή τη στήλη καταγράφουμε μόνο τα συμπεράσματα. Η οικονομία του χώρου μας επιβάλλει να σταθούμε σήμερα μόνο σε ορισμένα μέλη του θιάσου. Από τους υπόλοιπους ζητάμε συγγνώμη και… θα επανέλθουμε στην πρώτη ευκαιρία…».

«…Μ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ειδικευμένος από παλιά σε επικίνδυνες αποστολές. Σύνδεσμος μεταξύ Μητσοτάκη-Φλωράκη, αγγελιοφόρος των Αμερικανών προς τον Καραμανλή τις παραμονές της μεταπολίτευσης, διατηρούσε στενές σχέσεις με τους Μ. Ανδρουλάκη και Α. Κύρκο όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο. Η υπόθεση του δεν υπάγεται, βέβαια, στη σφαίρα της ψυχανάλυσης. Ας πούμε ότι δούλευε με δελτίο παροχής υπηρεσιών…»

17. fanisx - Δεκέμβριος 2, 2009

Καλά ρε τι πίνετε;

18. MIKI_COCTAIL - Δεκέμβριος 2, 2009

Πίνουμε όλοι
Miki COCTAIL !

The Miki Cocktail Recipe

Ingredients My Bar
1 part Grapefruit Juice
1 part Soda Water
1 part Campari Bitters

Directions
Pour the campari into a highball glass with ice. Add the grapefruit juice, then the soda. Stir once.

Serve in a Highball Glass

19. MIKI_COCTAIL - Δεκέμβριος 2, 2009
20. MIKI_COCTAIL - Δεκέμβριος 2, 2009

Πιες κι εσύ, ίσως δεις τα πράγματα, όπως εμείς.

Ενίοτε δίνει και απαντήσεις σε ερωτήματα των blogs.

ΥΓ.: Συνιστάται και κατά της νέας γρίπης.

21. MK - Φεβρουαρίου 8, 2010

Απλώς αντιγράφω!

http://press-gr.blogspot.com/2010/02/blog-post_3566.html

Η ιστορία δεν είναι κουκλοθέατρο…
Aπό τον Θύμιο Παπανικολάου
http://www.resaltomag.gr/
.
Έχουμε υπογραμμίσει πολλές φορές ότι οι αετοί πετάνε πολύ ψηλά, αλλά μερικές φορές και απελπιστικά χαμηλά.
Αυτό συμβαίνει συχνά στο Μίκη: Δίπλα στις μεγάλες μεγαλοφυείς πτήσεις υπάρχουν και οι πολύ χαμηλές πτώσεις, ιδιαίτερα στην αγωνιστικότατη πολιτική του δραστηριότητα.
Η προχθεσινή μεταμεσονύχτια ιστορική του αφήγηση, στη ΝΕΤ, ήταν πράγματι μία από αυτές τις χαμηλές πτήσεις.
Συνοπτικές παρατηρήσεις:
Πρώτη παρατήρηση:
Ο Μίκης προσέγγισε την ιστορία της Χούντας και…

της πτώσης της με την τυπική λογική της αστικής ιστοριογραφίας. Μία αντιδιαλεκτική, σοφιστική μέθοδο που αφυδατώνει και εξατμίζει το ιστορικό περιεχόμενο, τις ζωντανές κινητήριες δυνάμεις και μένει στα παιχνίδια, τους σχεδιασμούς και τα σενάρια των μηχανισμών και των προσώπων.
Είναι σοφιστεία όταν ανάγεις σε πρωτεύοντα και αποκλειστικό ιστορικό παράγοντα τα ΠΡΟΣΩΠΑ του καθεστώτος, τις «μηχανορραφίες» των αστικών μηχανισμών, τις «διαπραγματεύσεις» των διπλωματών της εξουσίας, τα εκλογικίστικα «κόλπα», το εξωτερικό σύμπτωμα.
Ένα τέχνασμα της τυπικής λογικής που εξορίζει και εξαφανίζει τις κοινωνικές διεργασίες και τον συμπιεσμένο κοινωνικό ατμό (τα λαϊκά κινήματα) και ανεξαρτοποιεί και διογκώνει τα εξωτερικά συμπτώματα αυτής της κοινωνικής διαλεκτικής δυναμικής.
Γι’ αυτό στην αφήγηση του Μίκη έλειψε ΠΑΝΤΕΛΩΣ το αντιδικτατορικό κίνημα και έμεινε τυφλά προσκολλημένος στις μανούβρες των πολιτικών και των Αμερικανών. Έχασε παντελώς την πυξίδα, γεγονός που τον οδήγησε σε απλουστευτικά σχήματα και ολέθρια πολιτικά ολισθήματα.
Δεύτερη παρατήρηση:
Το πρώτο σοβαρό ολίσθημα είναι ότι αποσύνδεσε τη χούντα από το καθεστώς που τη γέννησε και πίστεψε ότι θα μπορούσε να πέσει με διαβουλεύσεις στο εξωτερικό και με πιέσεις των ηγετών των αστικών κρατών. Πίστεψε αφελώς ότι αν γινόταν μία αστική κυβέρνηση στο εξωτερικό από τους πολιτικάντηδες και τον Καραμανλή θα έριχναν τη χούντα.
Δηλαδή ζητούσε την επαναφορά της «δημοκρατίας», όχι με όρους «λαϊκού κινήματος», αλλά με τους όρους του καθεστώτος: Αυτό το οποίο στο τέλος έγινε.
Έγινε βεβαίως ΟΧΙ γιατί πέτυχαν οι διαπραγματεύσεις των πολιτικάντηδων, αλλά επειδή η χούντα δέχτηκε ΘΑΝΑΣΙΜΑ κτυπήματα από τη λαϊκή ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!!!
Ήταν αυτή η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ που οδήγησε στην απόσυρση της χούντας και ΟΧΙ κανένας Καραμανλής ή άλλος παράγοντας.
Ήταν η εσωτερική κατάρρευση της χούντας και τα εκρηκτικά υλικά της ελληνικής κοινωνίας που οδήγησαν τα διεθνή κέντρα εξουσίας σε ένα ομαλό πέρασμα ανασυγκρότησης του καθεστώτος, ώστε έγκαιρα να προλάβουν την πτώση της χούντας από τις κοινωνικές θύελλες, γεγονός που θα προκαλούσε μεγάλα προβλήματα και η πτώση της θα ήταν πολύ διαφορετική..
Τρίτη παρατήρηση:
Το δεύτερο σοβαρό ολίσθημα, συνέπεια του πρώτου, είναι ότι ο Μίκης ούτε καν αντιλήφθηκε ότι η πρόταση Καραμανλή ήταν μια πρόταση ακριβώς για να μπλοκάρει το λαϊκό κίνημα και να βάλει «σιδεριές» και «φράκτες» στην αποκατάσταση της «Δημοκρατίας».
Ήταν αυτό που συνέφερε ΜΟΝΟ τις αστικές δυνάμεις και τα διεθνή κέντρα των αποφάσεων για να προλάβουν τις επαναστατικές θύελλες, να επουλωθούν οι πληγές και να διασωθεί το καθεστώς από τα χειρότερα.
Γι’ αυτό η καταρρέουσα δικτατορία κάλεσε μόνη της το «σωτήρα».
Γι’ αυτό οι Αμερικανοί «συνδέθηκαν» με το Μίκη για να δουλέψει προς αυτή την κατεύθυνση.
Και πράγματι είναι άξιον απορίας ο Μίκης να διαπραγματεύεται με αυτούς που έφεραν τη Χούντα. Αλήθεια πίστεψε ότι οι δήμιοι του ελληνικού λαού αγωνιζόντουσαν για τη δημοκρατία στην Ελλάδα;
Απλώς έβλεπαν πολύ πιο μακριά από το Μίκη και ήθελαν να προλάβουν τα δεινά της κατάρρευσης της χούντας και να οικοδομήσουν την ελεγχόμενη «δημοκρατία» που ήθελαν: Της αύρας, του καραμανλικού ροπάλου και των κατασταλτικών νόμων…
Σε εκείνη την περίοδο κανένας άλλος εκτός από τον Καραμανλή δεν μπορούσε να σφυρηλατήσει, στο όνομα της «δημοκρατίας» τις νέες «αλυσίδες» της και να αναχαιτίσει το εκρηκτικό λαϊκό κίνημα.
Και το «Καραμανλής ή τανκς», αποτελεί ένα πολιτικό ολίσθημα ιστορικής σημασίας γιατί στήριξε τις νέες σιδεριές του αστικού κράτους, κτυπώντας θανάσιμα τα ρωμαλέα τότε λαϊκά κινήματα.
Τέταρτη παρατήρηση:
Ο Μίκης δεν έχει καταλάβει τίποτα από το ιστορικό κίνημα του ΠΑΣΟΚ, ανεξαρτήτως το πού κατέληξε: Γι’ αυτή την κατάληξη ευθύνεται καθοριστικά η «αριστερά» και ο ίδιος προσωπικά.
Το ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου εξέφραζε την παλίρροια του λαϊκού κινήματος, τη ρωμαλεότητα και την ορμή του.
Όλα αυτά αποτυπώθηκαν σε πολλές θέσεις του και πρακτικές.
Και αυτό καθόρισε την ορθή και αδιάλλακτη στάση του σε αυτή την παραπλανητική αντικατάσταση της χούντας από τον Καραμανλή.
Γι’ αυτό ΤΟΤΕ το ΠΑΣΟΚ ζήτησε εκλογές για Συντακτική Συνέλευση, δηλαδή για τη δημιουργία του Συντάγματος. Και όχι εκλογές για κυβέρνηση που θα κατασκεύαζε το δικό της Σύνταγμα.
Αν οι εκλογές γινόντουσαν πρώτα για τη Συντακτική Βουλή θα υπήρχαν σε αυτό το Σύνταγμα άλλοι συσχετισμοί υπέρ του λαού.
Όμως «Καραμανλής ή τανκς» ήταν ένα σύνθημα που έκανε πανίσχυρο τον Καραμανλή και τον καθιστούσε αποκλειστικό «κατασκευαστή» του Συντάγματος: Οι νέες καθεστωτικές σιδεριές …
Αυτά στήριξε ο Μίκης τότε και πρέπει να έχουμε τη γενναιότητα να τα δεχτούμε και όχι με ποικίλες αλχημείες να τα εμφανίζουμε και ως σωστή πολιτική…
Τελευταία παρατήρηση:
Αλήθεια ακόμα ο Μίκης δεν έχει κατανοήσει το τι σημαίνει σταλινικός γραφειοκρατικός εκφυλισμός;
Έζησε τις πλέον αντεπαναστατικές μεταλλάξεις του σταλινισμού και δεν κατάλαβε απολύτως τίποτε και κάθε φορά που τον καλούσαν αυτά τα κόμματα, παρά το γεγονός ότι τον είχαν «τσαλακώσει» χιλιάδες φορές, έτρεχε;
Είναι δυνατόν να σε λένε «προδότη» και να τρέχεις με το πρώτο νεύμα πάλι κοντά σε αυτούς που σε φτύνουνε; Και να πηγαίνεις στο Κρεμλίνο, στους μεγάλους αξιωματούχους των μηχανισμών για να κομίσεις «εντολές» στον Καραμανλή;
Όταν η ηγεσία της Ρώσικης Επανάστασης, αυτοί που κάνανε την Επανάσταση εκτελέστηκαν, σχεδόν όλοι, με το στίγμα του «προδότη», είναι δυνατόν να αναρωτιέσαι σήμερα για την πολιτική του ΚΚΕ και να τρέχεις με το πρώτο κάλεσμα;
Και μόνο αυτό δείχνει τη δραματική πολιτική αφέλεια του Μίκη. Δείχνει ότι ακόμα και οι αετοί πετάνε συχνά πολύ χαμηλά…

22. KALA TON EKANES - Φεβρουαρίου 28, 2010

Μίκης: Καλά έκανε ο Μητσοτάκης κι έστειλε τον Ανδρέα στο Ειδικό Δικαστήριο!…
Τον σεβόμαστε το Μίκη. Όπως σχεδόν όλοι οι Έλληνες. Αλλά τι ήταν αυτό που είπε πάλι;

Στη συνέντευξη των 4 συνεχειών που έδωσε (που τη βρήκε!) Βίκυ Πλέσσα είπε ότι…

…ο Μητσοτάκης είχε δίκιο που έστειλε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Άδικο έχουν ο Κύρκος και οι άλλοι που λένε σήμερα ότι ήταν λάθος του!

Σ’ αυτη την αστοχία του ο Μίκης Θεοδωράκης δεν βρίσκει απέναντι του μόνο τον «Κύρκο και τους άλλους», αλλά τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων»…

Save to del.icio.us • Add to del.icio.us • Email this

http://nonews-news.blogspot.com/2010/02/blog-post_3341.html

23. MK - Μαΐου 31, 2011

http://www.andrianopoulos.gr/0000000000/index.html

Ο ΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ

Το γεγονός και μόνο πως ο Μόκης Θεοδωράκης θα εκφωνήσει λόγο σε συγκέντρωση διαμαρτυρομένων για το Μνημόνιο υπονομεύει την σοβαρότητα και την αξιοπιστία αυτών των εκδηλώσεων. Πως είναι δυνατόν να καθυβρίζεται συλλήβδην ο πολιτικός κόσμος για πράξεις ρουσφετολογίας και διαφθοράς και να ηγείται των σχετικών διαμαρτυριών ο άνθρωπος που με ελάχιστα χρόνια στη Βουλή αμέσως διεκδίκησε αναδρομικά. Παρά βέβαια την κρίσιμη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Και να αρνείται μάλιστα να παραιτηθεί από τις σχετικές διεκδικητικές αγωγές. Υπόσχεται απλά πως αν του επιδικασθούν δεν θα τα εισπράξει. Ποιός θα θυμάται βέβαια τότε την ιστορία, και ποιές θα είναι τότε οι συνθήκες και οι συνέπειες. Αν ήταν άλλος στη θέση του δεν θα τολμούσε καν να εμφανισθεί σε τέτοια μάζωξη… Εδώ όμως ο κόσμος όχι μόνο δεν ενοχλείται αλλά και πανηγυρίζει με ενθουσιασμό!!

24. SPITHAS - Ιουνίου 12, 2011

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=405726&h1=true

Λώρη Κέζα
Η προστασία του Μίκη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 10/06/2011, 10:17

Δεν ξέρουμε αν νιώθει άνετα με τους νέους φίλους του ο Μίκης Θεοδωράκης. Τον στηρίζει ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής και του φιλάει την χείρα ο κ. Π. Ψωμιάδης. Είναι γεγονός: ο αποπεμφθής Νομάρχης έσκυψε, προσκύνησε και γέμισε χαρά το τιμώμενο πρόσωπο της επαναστατικής εκδήλωσης στην οδό Αριστοτέλους. Μπορούμε να κρίνουμε ή να κατακρίνουμε έναν Θεοδωράκη από ένα χειροφίλημα; Όχι αλλά έχουμε μια πληρέστερη εικόνα για τον 85χρονο που θα ήθελε να ξαναζήσει τα Δεκεμβριανά, που θαύμασε τον Στάλιν, που έγινε υπουργός άνευ υπουργείου του Κ. Μητσοτάκη, που επιχορηγήθηκε από το ΠαΣοΚ και που σε περίοδο πείνας ζητεί αναδρομικά της σύνταξής του. Ο Μίκης Θεοδωράκης δεν απειλεί το σύστημα. Είναι μέρος του συστήματος κι ας το περιφέρουν οι οικείοι και οι θαυμαστές του ως τοτέμ της αέναης ανατροπής.

Ο Μίκης Θεοδωράκης πιστεύει ότι η Σπίθα του έχει προκαλέσει τον πανικό στον πολιτικό κόσμο. Βλέπει να συνυφαίνεται εναντίον του μια παγκόσμια συνωμοσία. Είχε πάθει το ίδιο και ο Ζαν Ζακ Ρουσό σε προχωρημένη ηλικία και απέδιδε σε «complot universel» την απομόνωσή του. Δυστυχώς για τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη, τα λεγόμενά του δεν είναι τίποτε άλλο από αναπτύξεις του αυτονόητου και της συνθηματολογίας που ακούγεται από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΚΚΕ_ δηλαδή από τα κόμματα στα οποία θήτευσε και ο ίδιος. Στις ομιλίες του, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, δεν επιχειρηματολόγησε. Προσπάθησε να ξεσηκώσει το ακροατήριο με τους βερμπαλισμούς που συνηθίζονται σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Πολλά είναι τα δείγματα της παρανόησης στην οποία έχει υποπέσει ο Μίκης Θεοδωράκης. Ελάχιστο δείγμα: ξεκίνησε την οµιλία του παραφράζοντας στίχους τραγουδιού του «πάλης ξεκίνηµα, νέοι αγώνες» µε τη φράση «οδηγοί της ελπίδας, τα νιάτα της Ελλάδας». Στις εκδηλώσεις του Μίκη πρωτοστάτησαν άτομα της λεγόμενης «τρίτης ηλικίας». Οι νεότεροι είναι χρήσιμοι ως χειροκροτητές.

Οι άνθρωποι της Σπίθας έχουν διάφορες φοβίες για τη Δημοκρατία εντούτοις δεν σέβονται βασικά συστατικά της, όπως είναι οι αποφάσεις των εκλεγμένων οργάνων της. Η Θεσσαλονίκη αποφάσισε πολύ πρόσφατα ποιο προφίλ θα αποκτήσει ως πόλη. Ψηφίστηκε στο δημοτικό συμβούλιο ότι δεν θα δίδεται η Αριστοτέλους για μαζικές εκδηλώσεις. Τούτο ισχύει για όλους τους πολίτες, τους διάσημους και τους άσημους. Σε ένα δημοκρατικό μυαλό δεν υπάρχουν σημαντικοί και ασήμαντοι πολίτες_ υπάρχουν απλά «πολίτες». Ο νόμος είναι νόμος και οι συλλογικές αποφάσεις ισχύουν για τους πάντες. Εν κατακλείδι: Είναι αστείο να διακινείται το σενάριο ότι η εκδήλωση της Θεσσαλονίκης απαγορεύτηκε επειδή απειλείται η εξουσία, είναι ανεδαφικό να λέγεται ότι ένας ομιλητής αποσύρθηκε γιατί απειλήθηκε, είναι ακραία η ερμηνεία ότι ο πρύτανης του ΑΠΘ διαφοροποιήθηκε επειδή κάποιοι τον πίεσαν. Για τον Μίκη Θεοδωράκη είναι κρίμα να εκτίθεται και να αναλώνεται στην παραφιλολογία. Οι οικείοι και οι θαυμαστές του πρέπει να τον προστατεύσουν.

25. sp - Σεπτεμβρίου 6, 2011
Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011 Μικης Θεοδωρακης… ο τελευταιος επιζων προδοτης Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ …Ο κρυφός αρχηγός του ΚΚΕ Στις 17.01.2011 μάθαμε ίσως το πιο συγκλονιστικό μυστικό της μεταπολίτευσης. Ένα μυστικό καλά κρυμμένο για τριάντα επτά χρόνια. Μάθαμε ποιος είναι το κρυφό αφεντικό του ΚΚΕ της μεταπολίτευσης. Ποιος είναι ο πραγματικός capo της συμμορίας του Περισσού. Είναι προφανές πλέον ότι η Κοντοαλέκα κάθε άλλο παρά αφεντικό του ΚΚΕ είναι. Μια «αχυράνθρωπος» είναι, που απλά κρατά τη θέση του αρχηγού «ζεστή». Ένα θλιβερό και κακομούτσουνο hobbit, που σήμερα παίζει τον ρόλο που έπαιζε στη διάρκεια της κατοχής ο νεάτερνταλ Σιάντος. Ο Σιάντος, ο οποίος τυπικά ήταν αρχηγός στο απόλυτα προσωποπαγές κόμμα του Ζαχαριάδη. Το ανάλογο ανακαλύψαμε ότι συμβαίνει και σήμερα στο γνωστό χαφιεδομάγαζο του Περισσού. Το χαφιεδομάγαζο, που, όπως και όλα τα ανάλογα «ευαγή» ιδρύματα, έχει διπλές και τριπλές «βιτρίνες», προκειμένου να φέρει εις πέρας τη μόνιμα προδοτική αποστολή του. Προκειμένου να προστατεύει τους ηγέτες του, για να τους κάνει πολυτιμότερους και χρησιμότερους στα αφεντικά αυτού του κόσμου …Πολύτιμους εκ του ασφαλούς πάντα. Πίσω λοιπόν από τις «βιτρίνες» ανακαλύψαμε ότι πραγματικός capo της συμμορίας του ΚΚΕ είναι ο Θεοδωράκης. Αυτό μας αποκάλυψε ο ίδιος στις 17.01.2011. Πώς και γιατί το αποκάλυψε; Αυτά είναι κάτι, τα οποία θα προκύψουν από την ανάλυση που θα κάνουμε. Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης μερικά πράγματα. Το σύστημα είναι μια «οντότητα», η οποία στελεχώνεται από ανθρώπους και αυτή η υποχρεωτική «συμβίωση» είναι λίγο προβληματική. Είναι προβληματική, λόγω της διαφορετικότητας των δύο οντοτήτων, οι οποίες συμβιώνουν υποχρεωτικά. Αυτό είναι λογικό. Το σύστημα είναι αθάνατο και ο άνθρωπος θνητός. Το σύστημα έχει μόνον λογική, ενώ οι άνθρωποι έχουν και θυμικό. Το σύστημα έχει μόνον συμφέροντα, ενώ οι άνθρωποι έχουν και συναισθήματα. Το σύστημα είναι μόνιμα «φρέσκο», ενώ οι άνθρωποι ξεκουτιάνουν. Για όλους αυτούς του λόγους το πανίσχυρο σύστημα πάντα φροντίζει να προστατεύεται από την αδύναμη ανθρώπινη φύση. Μια φύση, η οποία, όσο περνούν τα χρόνια του ανθρώπου, τόσο πιο πολύ εξασθενεί, όχι μόνο στο φυσικό αλλά και στο διανοητικό επίπεδο. Αυτά τα γνωρίζει το σύστημα και λαμβάνει προκαταβολικά τα μέτρα του. Το αθάνατο της δικής του φύσης, καθώς και η μονιμότητα των συμφερόντων του, το αναγκάζουν να αυτοπροστατεύεται ακόμα και από τους δικούς του ανθρώπους …Τους αποδεδειγμένα πιστούς του ανθρώπους. Γιατί; Γιατί αυτοί, όταν γερνάνε, όχι μόνον εξασθενούν, αλλά πολλές φορές «ξεμωραίνονται». Γιατί αυτοί με την πάροδο του χρόνου και μπροστά στο φόβο του θανάτου, αλλάζουν. Αλλάζουν ως άνθρωποι και αλλάζουν κι οι απόψεις τους. Αλλάζουν τα «φίλτρα» που βλέπουν τα πράγματα και οι γραμμές της άμυνάς τους. Αλλάζουν οι προτεραιότητές τους και ως εκ τούτου και οι ιεραρχίες των σκέψεών τους. Απλά πράγματα. Κάποιος, ο οποίος νεαρός ήθελε να πλουτίσει, στα γεράματά του μπορεί να θέλει να δοξαστεί. Κάποιος, ο οποίος νεαρός ήθελε ν’ «αμαρτήσει», στα γεράματά του μπορεί να λαχταρά τη «συγχώρεση». Ακριβώς, επειδή όλα αυτά αλλάζουν σ’ έναν κόσμο που το σύστημα απαιτεί να είναι όσο το δυνατόν πιο σταθερός, φροντίζει να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο «εκτεθειμένο» στην ανθρώπινη αδυναμία. Γι’ αυτόν τον λόγο λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα. Ποια είναι αυτά; Οι μεγάλοι προδότες, οι οποίοι πρωταγωνίστησαν στα νιάτα τους υπέρ του συστήματος, σπάνια αφήνονται να γεράσουν ανεξέλεγκτοι. Γιατί; Γιατί, όταν γεράσουν, μπορεί να «χαλαρώσουν» διανοητικά ή να «μαλακώσουν» συναισθηματικά και ν’ αποκαλύψουν πράγματα, τα οποία το σύστημα θέλει να μένουν κρυφά. Το σύστημα έχει «πληρώσει» τις υπηρεσίες που απόλαυσε και δεν το ενδιαφέρουν οι μετάνοιες και οι όψιμες ευαισθησίες των προδοτών. Γι’ αυτόν τον λόγο το σύστημα δεν δείχνει ποτέ ανθρωπισμό —ακόμα και σε περιπτώσεις, οι οποίες φαινομενικά τού προκαλούν ζημιά, εφόσον το εμφανίζουν ως ανηλεές, απάνθρωπο και άσπλαχνο—. Είναι υποχρεωμένο να είναι τέτοιο, εφόσον δεν «αντέχει» ν’ αντιμετωπίσει τις συνέπειες των αποκαλύψεων. Γι’ αυτόν τον λόγο οι Εγγλέζοι «φιλοξένησαν» μέχρι το τέλος της ζωής του τον αρχιπροδότη της Ευρώπης, της Δημοκρατίας και της Γαλλίας, Ναπολέοντα. Για τον ίδιο λόγο οι Σοβιετικοί «φιλοξένησαν» μέχρι το τέλος της ζωής του τον αρχιπροδότη της Ελλάδας, της Δημοκρατίας και των Ελλήνων, Ζαχαριάδη. Τίτο, Αραφάτ, Χουσείν, αλλά και ζωντανοί όπως ο Κίσινγκερ, ο Καντάφι και άλλοι, είναι βέβαιον ότι πέρασαν ή περνούν τα τελευταία χρόνια των ζωών τους υπό επιτήρηση …Υπό αυστηρή επιτήρηση. Ούτε στου «παπά τ’ αυτί» επιτρέπεται να πουν αυτά που γνωρίζουν. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την υπόθεσή μας; Ο Μίκης είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος για περισσότερο από μισό αιώνα υπηρέτησε πιστά το σύστημα εξουσίας. Υπηρέτησε πιστά όλα τα αφεντικά του. Ακόμα και αφεντικά κτήνη, όπως ήταν ο Στάλιν. Το πόσο πιστά τους υπηρέτησε όλους αυτούς, δεν το γνωρίζουμε. Το γνωρίζει όμως ο ίδιος. Άρα; Άρα, το σύστημα εξουσίας πρέπει να τον παρακολουθεί, όταν μας «διηγείται» τη ζωή του. Πρέπει να τον παρακολουθεί, γιατί μπορεί να πάθει ζημιά από τις αποκαλύψεις του και από τις γεροντοειλικρίνειές του. Υπάρχει πιθανότητα τέτοιας ζημιάς, γιατί ο Θεοδωράκης είναι μόνιμα «εκτεθειμένος» στη δημοσιότητα. Είναι από τους πιο προβεβλημένους Έλληνες. Προβεβλημένος από το ίδιο το σύστημα, το οποίο δήθεν τον «καταδίωκε» σε όλη του τη ζωή. Προβεβλημένος από τα ΜΜΕ των διαπλεκομένων, τα οποία σήμερα δήθεν καταγγέλλει για τον ρόλο τους στην υπόθεση ΔΝΤ. …Ο «παίζων χάνει και ο πίνων μεθά», λέει ο θυμόσοφος λαός. Αυτό έπαθε ο Θεοδωράκης στις 17.01.2011. Η πολύ μεγάλη «έκθεσή» του στη δημοσιότητα τον απειλεί τώρα με καταστροφή. Γιατί; Γιατί ξεκούτιανε. Γιατί δεν μπορεί να διαχειριστεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τα δικά του συμφέροντα. Γιατί, όταν θα πρέπει να δώσεις την εκατοστή «ενδιαφέρουσα» συνέντευξή σου μέσα σ’ έναν μήνα, κάπου θα ξεφύγεις από τα όρια, προκειμένου να μην επαναλαμβάνεσαι. Αυτό έγινε και με τον Μίκη. Για να παραμείνει «ενδιαφέρων» αφηγητής, μέσα στο καρτέλ της δημοσιότητας που απολαμβάνει, ξεπέρασε τα όρια. Μόνος του αποκάλυψε αυτά, τα οποία έπρεπε να μείνουν κρυφά. Γιατί είμαστε τόσο σίγουροι ότι έπρεπε να μείνουν κρυφά; …Γιατί τέτοια ήταν μέχρι τώρα. Αν ο Μίκης ήταν υπερήφανος γι’ αυτά που έκανε τότε ή αν τα θεωρούσε ακίνδυνο να δημοσιοποιηθούν, θα τα γνωρίζαμε ήδη. Θα τα γνωρίζαμε από την εποχή που ήταν νέος και ήταν «φρέσκα» και όχι τώρα που ξεμωράθηκε και δεν ξέρει τι λέει …και αν πρέπει να τα πει. Το γεγονός δηλαδή ότι μέχρι τώρα δεν τα γνωρίζαμε όλα αυτά, σημαίνει ότι τα έκρυβε. Τα έκρυβε επιμελώς. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Είχε την ευκαιρία να μας τα πει ο Θεοδωράκης των χιλιάδων συνεντεύξεων …Ο Θεοδωράκης, ο οποίος μας έχει πει μέχρι και τι χρώμα παντελόνι φορούσε στις «ηρωικές» του στιγμές …Ο Θεοδωράκης, ο οποίος έχει τιμηθεί πάνω από εκατό φορές …για «τελευταία» φορά. Αυτός ο Θεοδωράκης και για όσο διάστημα τα είχε «τετρακόσια», μας έκρυβε το γεγονός ότι τον Ιούνιο του 1974 —έναν μήνα πριν από τον Αττίλα— κλήθηκε με έξοδα των Αμερικανών στην Ουάσιγκτον, για να συζητήσουν το «μέλλον» της Ελλάδας. Γιατί είναι σημαντική αυτή η αποκάλυψη; Γιατί η κλήση αυτή δεν αποκαλύπτει μόνον τον βρομερό του ρόλο στο «χτίσιμο» της διεφθαρμένης μεταπολίτευσης, αλλά αποκαλύπτει την ιδιότητά του …Τη μυστική του ιδιότητα. Για ποιον λόγο και με ποια ιδιότητα κλήθηκε αυτός, ως εκπρόσωπος του ΚΚΕ; Για ποιον λόγο και με ποια ιδιότητα θα μπορούσε να «δεσμεύσει» το κόμμα σε ό,τι θα συμφωνούσαν σ’ εκείνη την επαφή; Άρα ο Μίκης ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας «διωκόμενος» κλαριντζής της εποχής της Χούντας. Γνωρίζοντας, τα καταγεγραμμένα ιστορικά γεγονότα, που αφορούν το παρελθόν, μπορούμε να κατανοήσουμε ευκολότερα το παρόν και να προβλέψουμε με σχετική ασφάλεια το μέλλον. Έχοντας γνώση των σταθερών παραμέτρων, που αφορούν την ιστορική μας διαδρομή, μπορούμε να «προσανατολιστούμε» και στο μέλλον. Με τη λογική των ομοίων μπορούμε να κάνουμε τις απαραίτητες αναγωγές, που μας αφορούν. Γιατί είναι απαραίτητες αυτές οι αναγωγές; Γιατί τα χαφιεδομάγαζα τύπου Περισσού έχουν μυστικά. Έχουν μυστικά, τα οποία δεν τα αποκαλύπτουν και πρέπει να τα ανακαλύψεις μόνος σου. Τέτοια μυστικά έχουν να κάνουν με τις ταυτότητες των πραγματικών «πρωταγωνιστών» τους. Απλά πράγματα. Το ΚΚΕ είναι «βουτηγμένο» στις «κοπριές» των μυστικών υπηρεσιών από τότε που υπάρχει. Είναι αναμεμειγμένο σε δολοφονίες, χαφιεδισμούς και προδοσίες, που κάνουν την καθημερινότητά του αρκετά επικίνδυνη. Για όλους αυτούς τους λόγους τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Από τον Ζαχαριάδη μέχρι και τον Θεοδωράκη υπάρχουν «κρυφοί» και φανεροί πρωταγωνιστές στο ΚΚΕ. Για να προστατευτεί ένας σημαντικός αρχηγός από τη φθορά, δηλώνεται σαν τέτοιος κάποιος άλλος ασήμαντος «αχυράνθρωπος». Για να «επιβληθεί» σε μια δημοκρατική και πατριωτική κοινωνία ένας «καλλιτέχνης» με εχθρική ιδεολογία και αντεθνική στάση, θα πρέπει να αποστασιοποιηθεί από την επίσημη κομματική του ιδιότητα. Ένας «καλλιτέχνης», ο οποίος είναι χρήσιμος στο σύστημα για την «ειλικρίνειά» του και βέβαια για την «ανιδιοτέλειά» του. Για να συνεχιστεί μια διεθνής «καριέρα», που εξασφαλίζει δημόσιες σχέσεις, προβολή και χρήμα σε ένα κόμμα, απαλλάσσεται ο «καριερίστας» από επίσημα κομματικά πόστα …Ακόμα κι αν αυτά τα πόστα είναι αρχηγικά. Γι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για πάγιες τακτικές παραλλαγής και απόκρυψης. Τακτικές επιτυχημένες, οι οποίες επαναλαμβάνονται μέσα στο χρόνο. Μπορούμε, για παράδειγμα, να καταλάβουμε ποιος ήταν ο πραγματικός αρχηγός του προεμφυλιακού ΚΚΕ, χωρίς να διαβάσουμε την «επετηρίδα». Να τον καταλάβουμε απλά, γνωρίζοντας τη συμπεριφορά των τρίτων προς αυτόν. Ποιος ήταν αυτός, ο οποίος αναγνωριζόταν ως φυσικός ηγέτης του ΚΚΕ ακόμα και στην εποχή που δεν ήταν τυπικά τέτοιος; Αυτός, ο οποίος καλούνταν να «ρυθμίσει» τη συμπεριφορά του κόμματος, όταν έπρεπε αυτή να ρυθμιστεί. Η γνώση λοιπόν των ιστορικών δεδομένων μάς αποκαλύπτει τι γινόταν πριν από δεκαετίες με κάποια πρόσωπα, αλλά μας προϊδεάζει και γι’ αυτά τα οποία μπορεί να συμβαίνουν σήμερα. Τι διαπιστώνουμε με όλα αυτά; Ότι υπάρχουν βίοι παράλληλοι των πραγματικών αρχηγών του ΚΚΕ …Των αρχηγών του μεγαλύτερου και υπουλότερου χαφιεδομάγαζου στην ελληνική ιστορία. Με επίσημο αρχηγό τον τενεκέ Σιάντο, τα του ΚΚΕ και της ελληνικής πολιτικής ζωής τα «ρύθμιζε» ο πραγματικός του αρχηγός Ζαχαριάδης …Ο χαφιές της Δύσης και των μοσχοβίτικων αφεντικών …Ο χαφιές, ο οποίος, όταν ο κόσμος θυσιαζόταν στα βουνά της αντίστασης, αυτός παρίστανε τον εκ του ασφαλούς «διωκώμενο» στις πολυτελείς πτέρυγες του Νταχάου …Ο «ήρωας», ο οποίος, όταν ο λαός νίκησε και είχε ελπίδες να ζήσει ελεύθερος, επέστρεψε για να τον ξαναυποτάξει στα ίδια αφεντικά …Ο «ήρωας», ο οποίος ήρθε με εγγλέζικο χαρτζιλίκι σε εγγλέζικο αεροπλάνο, για να «προλάβει» τις εξελίξεις πριν ο λαός «ξεφορτωθεί» το χαφιεδαριό που τον διεκδικούσε εκ νέου. Τις «πρόλαβε» στο παρά πέντε. Ελάχιστους μήνες μετά την άφιξή του δρομολογήθηκε από τους ξένους ο εμφύλιος πόλεμος που είχε αρχίσει να «χτίζεται» με την σφαγή των Δεκεμβριανών. Τριάντα χρόνια μετά η Δύση και τα «αφεντικά» βρέθηκαν σε μια ανάλογη κατάσταση. Ο ελληνικός λαός είχε «ξεφορτωθεί» τη Χούντα και ήταν έτοιμος και πάλι να γευτεί ξανά την ελευθερία. Και πάλι το ΚΚΕ κλήθηκε να «ρυθμίσει» τα της επόμενης «ημέρας» για τον ελληνικό λαό. Το χαφιεδίστικο ΚΚΕ, που, όπως πάντα, έπαιρνε εκτός από χρήματα και εντολές από το εξωτερικό. Ποιος όμως θα το «ρύθμιζε»; Ποιος θα «ρύθμιζε» τη συμπεριφορά του κόμματος, ώστε να δρομολογηθούν οι επιθυμητές για τους ιμπεριαλιστές εξελίξεις της μεταπολίτευσης; Ποιος είχε αυτήν τη δύναμη να μιλάει εξ ονόματος του λαού του κόμματος με τους ξένους; …Ο επίσημος αρχηγός και εξόφθαλμα τενεκές Φλωράκης ή μήπως ο πραγματικός και κρυφός αρχηγός του; Ποιον φώναξαν οι Αμερικανοί —προφανώς ο διαβόητος Κίσινγκερ— ως συνομιλητή τους, όταν υπήρξε αυτή η ανάγκη; Ποιος ήταν αυτός, ο οποίος μπορούσε να «εγγυηθεί» τη συμπεριφορά του ΚΚΕ; Ο Φλωράκης ή μήπως ο Θεοδωράκης; Τον Θεοδωράκη δεν φώναξαν στην Ουάσιγκτον, για να συζητήσουν τα μελλούμενα στην Ελλάδα; …Τον χαφιέ, που, όταν ο κόσμος υπόφερε από τη Χούντα, αυτός παρίστανε τον εκ του ασφαλούς «διωκώμενο» και προστατευόμενο από την κρατική ασφάλεια της Ελλάδας …Τον πράκτορα της Μόσχας, τον οποίο μυστηριωδώς αγαπούσαν και στην αμερικανική πρεσβεία …Τον «ήρωα», που, όταν ο λαός νίκησε και πάλι τους δυνάστες του, θα τον ξαναυπέτασσε στα ίδια αφεντικά …Ο «ήρωας», ο οποίος έφυγε με αμερικανικό χαρτζιλίκι σε αμερικανικό αεροπλάνο, για να «προλάβει» τις εξελίξεις πριν ο λαός «ξεφορτωθεί» το χαφιεδαριό που τον διεκδικούσε. Κι αυτός, όπως και ο προκάτοχός του Ζαχαριάδης, «πρόλαβε» τις εξελίξεις στο παρά πέντε. Η «λύση»-Καραμανλή, την οποία είχαν αποφασίσει οι παγκόσμιοι τύραννοι και την οποία στήριξε ο χαφιές του ΚΚΕ, ήταν τετελεσμένη απόφαση από τον Ιούνιο του 1974. Τον Ιούλιο όμως του ιδίου χρόνου έγινε η εισβολή στην Κύπρο. Ποιος από τους «μεγάλους» πολιτικούς άνδρες της μεταπολίτευσης θα αντιδρούσε σ’ αυτό το μέγα εθνικό έγκλημα; Όλοι οι «πρωταγωνιστές» της μεταπολίτευσης είχαν «διοριστεί» από τους Αμερικανούς έναν μήνα πριν. Όλοι είχαν «αγοράσει» την προσωπική «επιτυχία» των επόμενων τριάντα χρόνων με «αντιπαροχή» την Κύπρο. Όλοι τους «χρωστούσαν» στους Αμερικανούς —και ειδικά στον Κίσινγκερ— και ήταν αδύνατον ν’ αρνηθούν να τους κάνουν το «δώρο» της Κύπρου. Αυτά δεν τα λέμε εμείς. Αυτά τα λέει ο ίδιος ο Θεοδωράκης …Το ραμολί, που έχει χάσει πλέον τον έλεγχο των όσων λέει …Το ραμολί, που δεν έχει πλέον τα παλιά ασφαλή φίλτρα, που του επέτρεπαν να ελέγχει αυτά που λέει κι αποκαλύπτει, προκειμένου να διατηρεί κρυφή την ταυτότητά του …Ο χαφιές του Στάλιν, που, όπως μας αποκάλυψε, υπηρετούσε και τους Αμερικανούς. Γι’ αυτόν τον λόγο ξεκινήσαμε το κείμενο με την αναφορά στην ανθρώπινη φύση. Έπρεπε να φτάσουμε στις 17.01.2011, για να μάθουμε τι έκανε ο «πατριώτης» Μίκης τον Ιούνιο του 1974. Έπρεπε να περιμένουμε 37 χρόνια, για να μάθουμε ότι το «διωκόμενο» ΚΚΕ συμμετείχε στην «επάνδρωση» της Δεξιάς, που στη συνέχεια δεν «ξεχνούσε» τι «σημαίνει». Είναι προφανές ότι αυτή η κολοσσιαίας αξίας αποκάλυψη είναι προϊόν βλακείας του Θεοδωράκη, λόγω του προχωρημένου της ηλικίας. Λογικό είναι αυτό. Το μόνο που άλλαξε όλα αυτά τα χρόνια είναι η ηλικία του Θεοδωράκη. Άλλαξαν τα «φίλτρα» του και οι «άμυνές» του. Ο σταλινικός γεροξεκούτης δεν μπορεί πλέον να αξιολογήσει τι είναι σημαντικό και τι όχι …Τι πρέπει να συνεχίσει να το κρύβει και να το «πάρει» μαζί του και τι πρέπει να το μοιραστεί μαζί μας. Η ακράτεια, που συνήθως ταλαιπωρεί τα γερόντια, αφορά και στον λόγο τους. Κάπου εκεί μπερδεύτηκε και άθελά του προχώρησε στην αποκάλυψη-βόμβα: «…Επειδή», είπε, «οι υπεύθυ­νοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ, ειδικά μετά το Πολυτεχνείο, έψαχναν κι αυτοί τρόπους ν’ απαλλαγούν από τους στρατιωτικούς και συμφωνού­σαν μαζί μου για τη «λύση-Καρα­μανλή”, με κάλεσαν στην Ουάσινγκτον τον Ιούνιο του 1974 να μεσο­λαβήσω, προκειμένου να δεχθεί ο Καραμανλής ν’ αναλάβει αυτόν τον ρόλο». Επιπλέον, μας λέει ότι κατέληξε σ’ αυτήν τη λύση, γιατί απλούστατα εκείνη την εποχή δεν υπήρχε η δυνατότητα να επιβληθεί ο Παπανδρέου, ακόμα και με τη βοήθεια του ΚΚΕ. Αν, δηλαδή, υπήρχε η δυνατότητα να επιβληθεί ο Παπανδρέου —όπως με πάθος επεδίωκε η CIA— ο Θεοδωράκης θα της έκανε το χατίρι και θα «προσπερνούσε» την περίοδο Καραμανλή. Αν υπήρχε τέτοια πιθανότητα, θα συμμετείχε το ΚΚΕ στην εξουσία με τις «ευλογίες» των ΗΠΑ …Το «συναρμόδιο» ΚΚΕ, που εκείνη την εποχή φώναζε στους δρόμους …»ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» και …»φονιάδες των λαών Αμερικάνοι». Κατάλαβε ο αναγνώστης ποιοι ήταν αυτοί, οι οποίοι κατήγγειλαν τη Δεξιά και το «κεφάλαιο» και μετά πήγαιναν και σκαρφάλωναν στα κάγκελα της αμερικανικής πρεσβείας, για ν’ αντισταθούν στον ιμπεριαλισμό; Συνεργάτες της Δεξιάς και υπάλληλοι των Αμερικανών ήταν όλοι τους. Υπάλληλοι του αρχηγού τους, που μπορεί με «υποθήκη» έναν Καραμανλή ή μια Κύπρο ν’ «αγόραζε» διεθνή καριέρα και πρόσβαση στην παγκόσμια μουσική αγορά. Αυτά μας λέει το ραμολί. Ότι οι Αμερικανοί συμφωνούσαν μαζί του. Ποιος ήταν αυτός και ήταν συνομιλητής των Αμερικανών, ώστε να γνωρίζουν τις απόψεις του; Με ποια ιδιότητα θα μεσολαβούσε στον Καραμανλή και πώς θα επέβαλε στο «αντικαραμανλικό» ΚΚΕ το προϊόν της μεσολάβησής του; Όποιος εκείνη την εποχή ήταν διάσημος καλλιτέχνης, καλούνταν στην Ουάσιγκτον, για να διατυπώσει τις απόψεις του σε μυστικές συνεδριάσεις; Ποια η πρακτική αξία αυτών των απόψεων; Οργανοπαίκτης δεν ήταν ο Θεοδωράκης; Μήπως σήμερα οι Αμερικανοί θα καλέσουν στην Ουάσιγκτον τον Φοίβο και τον Καρβέλα, για να συζητήσουν για το ΔΝΤ; Μήπως θα καλέσουν στο Κάμπ Ντέιβιντ τον Σαλέα, για να του ζητήσουν την άποψή του για το haircut των κρατικών ομολόγων; Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Η συμπεριφορά των ιμπεριαλιστών απέναντι στον Θεοδωράκη δεν δικαιολογείται από την επίσημη ιδιότητά του. Η συμπεριφορά των Αμερικανών αποκαλύπτει την πραγματική ιδιότητα του Μίκη. Την πραγματική ιδιότητα, η οποία «διευκολυνόταν» στην εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών της πίσω από το προπέτασμα της «τέχνης». Την αποκαλύπτει όπως αποκάλυπτε η συμπεριφορά των Άγγλων την ιδιότητα του Ζαχαριάδη. Όπως αγνοούνταν παντελώς ο αγράμματος Σιάντος από αυτούς, έτσι —και για τους ίδιους λόγους— δεκαετίες ολόκληρες αγνοούνταν και ο αγράμματος Φλωράκης. Οι ιμπεριαλιστές, όταν έπρεπε να «δείξουν» τον αρχηγό του ΚΚΕ, έδειχναν τον «αχυράνθρωπο» και όταν έπρεπε να διαπραγματευτούν και να δεσμευτούν στις αποφάσεις τους, καλούσαν τον πραγματικό αρχηγό. Αρχηγός του ΚΚΕ καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης ήταν ο Μίκης. Αυτός ο κρυφός αρχηγός του ΚΚΕ μάς αποκαλύπτει σήμερα ότι γνώριζε και συμμετείχε σε όλον αυτόν τον άθλιο σχεδιασμό της μεταπολίτευσης. Έναν σχεδιασμό, ο οποίος τελικά μας οδήγησε στη σημερινή αθλιότητα και την καταστροφή του ΔΝΤ. Ένας κρυφός αρχηγός, ο οποίος υπήρξε εκ των «θεμελιωτών» της οικογενειοκρατίας, που μαστίζει την πολιτική και κοινωνική ζωή της πατρίδας μας. Υπήρξε εκ των εγκληματιών, που μας οδήγησαν στον κομματισμό και ως εκ τούτου στο «καπέλωμα» της Δημοκρατίας μας. Απλά ο άνθρωπος —όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος— πρότεινε τον Καραμανλή για έναν «ενδιάμεσο» ρόλο, μέχρι να προετοιμαστεί η μονοκρατορία του Παπανδρέου και τα αριστερά της «εξαπτέρυγα». …Η μονοκρατορία του αμερικανοεβραίου Παπανδρέου, ο οποίος μας «βύθισε» στα χρέη …Η μονοκρατορία του αμερικανοεβραίου πρώην τροτσκιστή, ο οποίος παρέδωσε τον έλεγχο του κρατικού συνδικαλισμού, που μας οδήγησε στην αθλιότητα, στη διαφθορά και τη σπατάλη, σε σταλινικούς, μαοϊκούς και ακραίους επαγγελματίες παρασιτοαριστερούς …Η μονοκρατορία του χαφιέ της CIA, που το πρώτο πράγμα που έκανε με την ανάληψη της εξουσίας του ήταν να κάνει δώρο στο ΚΚΕ το κάψιμο των φακέλων …Η μονοκρατορία του «φαν» του Θεοδωράκη, που έβαλε τα «επαναστατικά» τραγούδια εκείνου μέσα στα ίδια τα σχολεία …Η μονοκρατορία του πατέρα του σημερινού δωσίλογου πρωθυπουργού, που αυτά τα «πέτσινα» χρέη τα μετατρέπει σε υποταγή του ελληνικού κράτους στις «αγορές» και στην ουσία στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, της οποίας είναι μέλος. Τώρα έρχεται ο ίδιος άνθρωπος να ξανακάνει τα «θελήματα» του συστήματος. Τώρα, που το σύστημα χρειάζεται να κάνει ένα νέο «άλμα», χρησιμοποιεί και πάλι τον Θεοδωράκη …Τον κοινωνικό «δολοφόνο» με το ακλόνητο «άλλοθι» της τέχνης …Τον επαγγελματία «αμόλυντο», εφόσον πάντα βουτάει στις λάσπες και στα σκατά ως αφανής πρωταγωνιστής και όχι ως επίσημος αρχηγός του ΚΚΕ. Στην εποχή που το υπάρχον πολιτικό σκηνικό καταρρέει, ο Θεοδωράκης και πάλι μπαίνει μπροστά στη θέση του «ρυθμιστή». Αυτός, ο οποίος μας «ρύθμισε» με την οικογενειοκρατία της μεταπολίτευσης —που μας κόστισε τη μισή Κύπρο—, έρχεται να διεκδικήσει και πάλι ρόλο ρυθμιστή για την επόμενη «μέρα». Αυτός, ο οποίος πρωταγωνίστησε στον σχεδιασμό που μας οδήγησε στην καταστροφή, έρχεται να πρωταγωνιστεί και στην επόμενη «μέρα», αυτοπαρουσιαζόμενος σαν «πρόταση» για την έξοδο από την κρίση. Εξαιτίας αυτού του νέου ρόλου που επωμίζεται, μπαίνει επικεφαλής στο «Σπίθα»; Γιατί; Γιατί αυτός είναι ο πολιτικός ρόλος του ΚΚΕ ως κόμματος και άρα και του αρχηγού του. Μπαίνει επικεφαλής της κοινωνικής δυσαρέσκειας για τον ίδιο λόγο που πρωτοστατεί το ΠΑΜΕ των βολεμένων και επαγγελματιών διαδηλωσάκηδων του ΚΚΕ στους κοινωνικούς αγώνες. Πρωταγωνιστεί αυτό, για να μην προλάβει και πρωταγωνιστεί κανένας άλλος. Βγαίνουν πρώτοι οι κρατικοδίαιτοι προβοκάτορες του ΚΚΕ, για μην βγαίνουν στους δρόμους οι φτωχοί εργαζόμενοι και τα θύματα της εκάστοτε πολιτικής της κυβέρνησης των δωσίλογων. Βγαίνουν οι «ψωριάρηδες» στον δρόμο, για να μην βγουν οι υγιείς. Βγαίνουν οι λίγοι σταλινικοί φασίστες, για να μην τολμούνε να βγούνε τα εκατομμύρια των δημοκρατών. Το ανάλογο κάνει και ο Θεοδωράκης. Σε μια εποχή που το σύστημα φοβάται τα εκατομμύρια των νέων και μορφωμένων Ελλήνων, που μπορεί ν’ αντιδράσουν στην ξένη κατοχή, βγαίνει ο ετοιμοθάνατος Μίκης να τους «καπελώσει». Πριν αυτά τα εκατομμύρια των απελπισμένων Ελλήνων βρουν τη φυσική τους ηγεσία μέσα από κοινωνικές «ζυμώσεις», έρχεται το σύστημα και βγάζει από τα «ντουλάπια» του τη δική του ηγεσία …Την ηγεσία της πλάκας και της υποταγής, την οποία αντιπροσωπεύει άριστα ο Μίκης. Ο δογματικός και ως εκ τούτου υπάκουος σταλινικός, προτείνει στα εκατομμύρια των Ελλήνων την «ανυπακοή» …Ο διεθνιστής σταλινικός, που στα γεράματα ανακάλυψε τον «πατριωτισμό». Εκατομμύρια Έλληνες δημοκράτες εργαζόμενοι υποφέρουν από το ΔΝΤ και θέλει να μπει επικεφαλής τους ο πάμπλουτος σταλινικός. Τα Πατήσια και το Περιστέρι μπορεί να υποφέρουν, αλλά την ηγεσία τους διεκδικεί κάποιος, ο οποίος κατοικεί στη Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Γείτονας του άλλου «γίγαντα» του σοσιαλισμού είναι ο Θεοδωράκης …Γείτονας του Άκη. Μια ματιά να ρίξει κάποιος στον λόγο που εξέφρασε στο ΡΕΞ, θα καταλάβει ότι πρόκειται περί ενός μνημείου ψευτιάς και υποκρισίας. Σταχυολογούμε μερικές «εκφράσεις» του, για να καταλάβει ο αναγνώστης το μέγεθος αυτής της υποκρισίας. Γιατί υποκρισία; Γιατί το άσχημο πρόσωπο των φασιστών, που περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια, είναι το δικό του πρόσωπο. Είναι απόλυτα ακριβής στην περιγραφή του, γιατί στην πραγματικότητα περιγράφει τον εαυτό του. Μιλάει γι’ αυτούς που διέλυσαν το ΕΑΜ και μας οδήγησαν στον εμφύλιο, ξεχνώντας ότι είναι ίσως το επιφανέστερο μέλος του κόμματος που «καπέλωσε» το ΕΑΜ και το οδήγησε στην απαξίωση και στη συνέχεια στον εμφύλιο. Μιλάει γι’ αυτούς, οι οποίοι γίνονται δούλοι ξένων δυνάμεων, ξεχνώντας ότι ο ίδιος υπήρξε φανατικός ρωσόδουλος. Μιλάει γι’ αυτούς, οι οποίοι γίνονται φανατικοί πολέμιοι των εθνικών τους συμφερόντων, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα ξένα συμφέροντα, «ξεχνώντας» ότι ανήκει σε ένα κόμμα, που, για να ευχαριστήσει τον Στάλιν, υποστήριξε την αυτονομία της Μακεδονίας. Δεν σταματάει όμως στις ιστορικές αναφορές. Κρίνει και τη σημερινή κατάσταση με τον «επαναστατικό» του τρόπο. Μιλάει για παράγοντες οικονομικούς και πολιτικούς, ιδιοκτήτες καναλιών, ραδιοφώνων και εφημερίδων, που στέκονται «πάνω» από την Ελλάδα σαν «μαύρο» σύννεφο. Ξεχνάει να μας πει αυτός ο «ποιητής» ότι εδώ και τριάντα χρόνια αυτοί είναι οι «κολλητοί» του και οι ευεργέτες του. Αυτοί τον «τιμούν» σαν να επρόκειτο για τον ζωντανό «Τουταγχαμών». Αυτών τα κανάλια, οι εφημερίδες και τα ραδιόφωνα είναι που έχουν χτίσει τον «μύθο» του Θεοδωράκη. Αυτών τα δημοσιογραφικά δουλικά «προσκυνούν» τον τραυλό ρήτορα. Μιλάει για εκπαιδευτικούς, οι οποίοι «νοθεύουν» την εθνική μας παιδεία και ξεχνάει να μας πει ότι αυτοί οι επίορκοι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι, οι οποίοι έβαλαν τα «έργα» του μέσα στα σχολεία, μετατρέποντάς τα σε υποχρεωτικά «πλυντήρια» συνειδήσεων. Μιλάει για τοποτηρητές της ξένης εξάρτησης, ξεχνώντας ότι υπήρχαν κάποια χρόνια της ζωής του, που εξασφάλιζε τον επιούσιο με ρωσικά ρούβλια. Το παραλήρημα συνεχίζεται με την έκθεση των αποκυημάτων της φαντασίας του. Φαντάζεται την Ελλάδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη, Ακέραιη και Αυτοδύναμη ένας άνθρωπος, ο οποίος σε όλη του τη ζωή προσκυνούσε τον Στάλιν και χρησιμοποίησε την Ελλάδα για να τον ευχαριστήσει και να εξυπηρετήσει τα σοβιετικά συμφέροντα …Ένας άνθρωπος, ο οποίος σκότωσε Έλληνες, για να εξυπηρετήσει αυτά τα συμφέροντα …Ένας άνθρωπος, ο οποίος συμμετείχε και ποτέ δεν «καταδίκασε» τον εμφύλιο …Τον πιο άδικο εμφύλιο στην παγκόσμια ιστορία. Έναν εμφύλιο, ο οποίος ξεκίνησε από εντολή του ξένου αφεντικού στους τοπικούς «Θεοδωράκηδες», προκειμένου αυτός ο λαός να «ματώσει» σε βαθμό τέτοιο, που να μην είναι ποτέ Ελεύθερος, Ακέραιος, Άφοβος και Αυτοδύναμος, όπως τον «ονειρεύεται» σήμερα ο Θεοδωράκης. Μιλάει για τσιράκια της εξάρτησης, που φρόντισαν να σβήσουν τη μνήμη των ηρώων μας ένας άνθρωπος, που το σύστημα μάς τον βάζει με το ζόρι σχεδόν καθημερινά μέσα στα σπίτια μας και στις ζωές μας. Μιλάει για στήλη της Ντροπής κάποιος, ο οποίος θα έπρεπε να έχει δική του «σειρά» σε μια τέτοια στήλη. Μιλάει για Αγώνα Ανεξάρτητων Πολιτών κάποιος δογματικός σταλινικός, ο οποίος ήταν σε όλη του τη ζωή «στρατευμένος» σε ένα ξενόδουλο κόμμα, που πολεμούσε τους πολίτες. Μιλάει για Δημοκρατία το ηγετικό στέλεχος ενός κόμματος, το οποίο πήρε τα όπλα εναντίον της. Καταγγέλλει τις κακές τράπεζες —οι οποίες μας έβαλαν στο ΔΝΤ— ο άνθρωπος αυτός, που δεν υπάρχει ούτε μία τιμητική εκδήλωση, που να έγινε υπέρ του και να μην είχε τη χορηγία κάποιας Τράπεζας …Ο Μίκης …Ο συνοδοιπόρος και συναγωνιστής του Κόκκαλη, του Λαμπράκη, του Μπόμπολα …και των άλλων «παιδιών». Αυτός έρχεται τώρα να καταγγείλει τη λεηλασία της πατρίδας μας. Να καταγγείλει τη λεηλασία από τους ομοίους του. Από αυτούς, που, για όσο διάστημα θα καταφέρνουν να μας κλέβουν, δεν θα παραλείπουν να «θυμούνται» να τιμήσουν τον Μίκη για «τελευταία» φορά. Αυτός είναι ο καλύτερος «ηγέτης», που θα μπορούσε να έχει ο κοινωνικός αγώνας στην Ελλάδα. Είναι τυχερή η Ελλάδα, που τον έχει ακόμα ζωντανό και διαθέσιμο έναν τέτοιο γίγαντα. Ποιος το λέει; Το «δημοκρατικό» Mega του Μπόμπολα. Το «πατριωτικό» Βήμα του Λαμπράκη. Το βρίσκεις ακόμα και στα περίπτερα, αν «ξύσεις» το «ξυστό» του Κόκκαλη. Το μαθαίνεις αν πάρεις τηλέφωνο στη mediatel του Τεγόπουλου. Οι μεγαλύτεροι «κατασκευαστές» διαπλοκής στην Ελλάδα συμφωνούν ότι ο Μίκης είναι το καλύτερο «πλυντήριο» εθνικής μνήμης. Όλοι οι μεγάλοι «πατριώτες» συμφωνούν ότι ο Μίκης είναι αυτός, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα στην Ελευθερία, την Ανεξαρτησία και τη Δημοκρατία …Ο μόνος, γιατί μόνον αυτός έχει εξασφαλισμένους χορηγούς. Αυτό είναι το όλο θέμα. Εξαιτίας της διαπλοκής όλοι οι Έλληνες αγωνιστές —πλην του Μίκη— είναι άσχετοι και άσημοι. Η Ελλάδα «πονά», αλλά δεν «γεννά» ηγέτες. Η Ελλάδα υποφέρει και συμπιέζεται από τη δυστυχία, αλλά δεν «ζυμώνεται». Ηγέτες «γεννιούνται» μόνον με την ευγενική χορηγία των διαπλεκομένων εργολάβων, εκδοτών και τραπεζιτών. Τέτοιος είναι ο «πολυβραβευμένος» Θεοδωράκης …Ο «νέος» ηγέτης της νέας κατάστασης των νέων προβλημάτων …Η απόλυτη φάρσα. Η Ελλάδα «ώδινεν όρος και έτεκε Μυ-κη-ν» …Το ετοιμοθάνατο «βρέφος» …Το βρεγμένο σταλινικό «σπίρτο», που θέλει ν’ ανάψει τη «Σπίθα» της αντίδρασης στην Ελλάδα …Ο Μίκη-Μάους της ελληνικής κοινωνικής αντίστασης …Ο κολλητός του Γιωργάκη του ΔΝΤ …Αυτός, ο οποίος κάλεσε σε «πιτζάμα»-πάρτι τον Ερντογάν. Ο «γενναίος» Μίκης του παρακράτους, που από το κρεβάτι του προκάλεσε τους παρακρατικούς τρομοκράτες να πάνε να τον «σκοτώσουν». Έτσι κόβουν τα καλτσόν οι γέροι και μετά παραπονιούνται που τους κρέμονται οι ζαρτιέρες. Μετά από όλα αυτά είναι δυνατόν να μην πάρουμε τα κομπιουτεράκια στα χέρια μας; Ανά 37 χρόνια ξεφεύγουν από τον Μίκη οι πληροφορίες, οι οποίες έχουν να κάνουν με το μέλλον της Ελλάδας. Περιμέναμε 37 χρόνια, για να μάθουμε ότι ο Μίκης ήταν αυτός, ο οποίος συναποφάσισε με τους Αμερικανούς για τη «λύση-Καραμανλή». Να υποθέσουμε ότι το 2048 θα μάθουμε σε ποιο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον αποφασίστηκε να βγει «μπροστά» με τη «Σπίθα». Ήταν δική του ιδέα η «λύση-Θεοδωράκη»; Ήταν δική του ιδέα η αντίδραση των «ανεξάρτητων» Πολιτών ή ήταν ιδέα των Αμερικανών, που τη δοκίμασαν και κάπου αλλού; Είχε καθυστερήσεις το αεροπλάνο ή έφτασε στην Ουάσιγκτον χωρίς πρόβλημα; Απλά πράγματα. Όταν πρέπει η Ελλάδα ν’ αλλάξει «ρότα», πάντα επιστρατεύεται ο υπεράνω πάσης υποψίας «πατριώτης» Μίκης …Ο μεγάλος κλαριντζής και παλιός συνάδελφος του μεγάλου τραγουδιστή Πάγγαλου. Εμείς τα μαθαίνουμε όλα αλλά δυστυχώς με μια μικρή καθυστέρηση. Υπομονή χρειάζεται. Για παράδειγμα, τώρα περιμένουμε το 2026 να μάθουμε τι συνέβη στο βρόμικο 89. Δεκαπέντε χρόνια έμειναν. Τι είναι δεκαπέντε χρόνια; Τότε θα μάθουμε τον ρόλο, που είναι σίγουρο ότι έπαιξε ο Μίκης στο «βρόμικο» 89 …Την εποχή που έπρεπε να γίνει Πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης, για να μπούμε στη Νέα Τάξη των ιδιωτικοποιήσεων και της λεηλασίας και να μην το χρεωθεί το «κεφάλαιο»-Ανδρέας. Να χρεωθεί η Δεξιά τις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά να πλουτίσουν οι «σοσιαληστές» τύπου Άκη και Σημίτη. Ήταν η εποχή που ο ελληνικός λαός αρνούνταν επίμονα και πεισματικά την πρωθυπουργία στον Μητσοτάκη και μόνον το ΚΚΕ μπορούσε να τον κάνει πρωθυπουργό …Το ΚΚΕ, που κάνει πάντα πρωθυπουργό στην Ελλάδα όποιον βολεύει τους Αμερικανούς. Δεν μπορούσε το 74 να κάνει πρωθυπουργό τον Ανδρέα, αλλά μπορούσε το 89 να κάνει τον Μητσοτάκη. Εκείνη λοιπόν την εποχή ο Μίκης και το ΚΚΕ πάσχιζαν να κάνουν τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό, όπως πάσχιζαν και κάποιοι άλλοι …Άλλοι, όπως αυτοί που σκότωσαν τον Μπακογιάννη. Εκείνη την εποχή είναι βέβαιον ότι και πάλι ο Θεοδωράκης «ρύθμιζε» τη συμπεριφορά του ΚΚΕ. Ποιος ξέρει; …Μπορεί το 2026 να μάθουμε ότι πήγε ο Μίκης στην Ουάσιγκτον, για να συζητήσουν τη «λύση-Μπακογιάννη». Μπορεί κάποτε να ισχυριστεί ο Μίκης —όπως και στην περίπτωση Καραμανλή— πως ήταν ο ίδιος εμπνευστής της. Έχει εμπνεύσεις, όταν πηγαίνει στην Ουάσιγκτον. Τον ωφελεί το κλίμα της. Άλλωστε είναι φανερό ότι εκείνη η πολιτική δολοφονία είναι προϊόν σκέψης έμπειρου αριστερού χαφιεδοπράκτορα και συνωμότη. Σε πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο αμιγώς του «αριστερού» χώρου σκοτώνεται από «αριστερή» τρομοκρατική οργάνωση δεξιός πολιτικός και αυτό ισχυροποιεί τη Δεξιά εξουσία υπό την ηγεσία του «αριστερού» Μητσοτάκη. Αυτοαπαλλάσεται η Αριστερά από τα «χρέη» της, τα μεταφέρει στη Δεξιά και εξασφαλίζει και μελλοντική «πίστωση». Ούτε ο Τζώρτζ Σόρος δεν θα το κατάφερνε αυτό. Μιλάμε για πολιτικό «αλγόριθμο» από αυτούς που «λύνουν» οι σταλινικοί συνωμότες …και ο Θεοδωράκης ήταν καί σταλινικός καί συνωμότης …Ο αξιόπιστος και μυημένος στις «ρυθμίσεις» Θεοδωράκης και όχι ο γραφικός Χαρίλαος …Ο υπουργός του Μητσοτάκη. Άρα στις επαφές του πονηρού Θεοδωράκη —και όχι του αγράμματου Φλωράκη— αναζητούμε τις μυστικές συμφωνίες του ΚΚΕ για τη συμμετοχή του στο «βρόμικο» 89. Αυτό είναι και το σωστό. Ο πραγματικός αρχηγός διαπραγματεύεται και όχι ο «αχυράνθρωπος». Ο πραγματικός αρχηγός παίρνει τις ευθύνες. Μιλάμε για ταλαιπωρία. Μιλάμε για καθήκοντα αρχηγού. Πιθανότατα, λοιπόν, την ώρα που ο «αχυράνθρωπος» Χαρίλαος περιφερόταν ανέμελος στα καφενεία, ο πραγματικός αρχηγός «πετούσε» ξανά για Ουάσιγκτον …Μιλάμε για υπερατλαντικά ταξίδια …και για γέρο άνθρωπο. Πόσο «ήρωας» πρέπει να είναι ο Μίκης, για ν’ αντέχει τόσα jet lag κάθε τρεις και λίγο; Βέβαια είχε και επαγγελματικές υποχρεώσεις. Δεν ήταν τζάμπα τα ταξίδια του. Ήταν και το θέμα με τα Πνευματικά Δικαιώματα των έργων του, που έπρεπε να διασφαλίσει στην Νέα Τάξη …και το έκανε το ταξίδι. Αυτό, το οποίο έχει σημασία, είναι ότι κακώς το σύστημα στηρίζεται ακόμα στον Μίκη Θεοδωράκη. Έπρεπε να σεβαστεί τα όρια της ανθρώπινης βιολογίας. Έπρεπε ν’ αποδεχθεί το γεγονός ότι ακόμα και τα καλύτερα «εργαλεία» κάποτε «χαλάνε». Έπρεπε ν’ αποδεχθεί ότι ο Μίκης «τελείωσε» όχι μόνον πολιτικά αλλά και βιολογικά και να τον αφήσει να «σβήσει» χωρίς να τον εκθέτει σε μεγαλύτερο κίνδυνο. Να τον περιορίζει στις «ειλικρινείς» αποκαλύψεις του, για να τον προστατεύει, αλλά και να προστατεύεται και το ίδιο. Με ελεγχόμενα δελτία τύπου έπρεπε να επικοινωνεί ο Μίκης με τον τύπο. Απλά πράγματα. Ακόμα και τα καλύτερα και πιστότερα «σκυλιά» γερνάνε κι αποστρατεύονται. Δεν μπορούν να «δαγκώσουν» και όταν το επιχειρούν φαίνονται ότι είναι «ξεδοντιασμένα». Όμως, το σύστημα σήμερα στην Ελλάδα πληρώνει τις δικές του επιλογές. Πληρώνει την αλαζονεία του. Πληρώνει τις επιλογές, που έκαναν την ελληνική πολιτική σκηνή οικογενειακή «περιουσία» κάποιων. Αυτές οι επιλογές οδήγησαν στη σημερινή «λειψανδρία». Ο γιος, ο ανιψιός ή ο φίλος των ίδιων και των ίδιων ανθρώπων αποδεικνύεται ανεπαρκής να φέρει «φορτίο» πολιτικής αποστολής. Ανεπάγγελτα παράσιτα έχουν καταλάβει όλα τα πόστα του συστήματος και τώρα δεν μπορούν ν’ ανταποκριθούν στις ανάγκες του. Δεν υπάρχει πλέον το πολιτικό προσωπικό, που να έχει τις προδιαγραφές να παίξει τον προβοκατόρικο ρόλο που έπαιξαν παλαιότερα ο Μίκης, ο Ανδρέας, ο Καραμανλής ή ο Μητσοτάκης. Όσο κι αν το επιθυμεί ο Θεοδωράκης, δεν μπορεί να τους «βοηθήσει» για άλλη μια φορά. Δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο του ακροβάτη ένας γέρος. Δεν μπορεί να παραστήσει τον υπερδραστήριο «Βέγγο» ένας κλινήρης. Αυτό είναι που τους εκθέτει όλους μαζί και βέβαια αποκαλύπτει τις αδυναμίες του συστήματος …Του συστήματος, που είναι φανερό ότι έχει επενδύσει πάνω του …Μια επένδυση, η οποία φαίνεται καθαρά από τον λόγο του Μίκη στο ΡΕΞ …Έναν λόγο, ο οποίος είναι προφανές πως δεν ανήκει ούτε στον Μίκη ούτε στους περί αυτόν συνεργάτες …Ένας λόγος, που φαίνεται ότι ο συγγραφέας του είναι στέλεχος μυστικών υπηρεσιών …Γνώστης της πολιτικής ιστορίας του τόπου και μυημένος στην ανθρώπινη ψυχολογία και την προπαγάνδα. Το κείμενο, δηλαδή, που διάβασε ο Μίκης σαν δικό του στη συγκεκριμένη εκδήλωση, θα μπορούσε να είναι γραμμένο από τον διάσημο κειμενογράφο της πάλαι ποτέ 17 Νοέμβρη. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Σωστός λόγος, ο οποίος εκφέρεται από το λάθος πρόσωπο, δεν φέρνει θετικό αποτέλεσμα. Αυτήν τη στιγμή υπάρχει ακόμα η σβησμένη «Σπίθα» του Μίκη, γιατί επιμένει η διαπλοκή να μας τη θυμίζει …Για κανέναν άλλο λόγο. Και ενώ τα κέρδη είναι ελάχιστα, τα ρίσκα —όπως αποδεικνύεται— είναι τεράστια. Γιατί; Γιατί ο «ήρωας» Μίκης αναγκάζεται και εκτίθεται πιο πολύ απ’ ό,τι αντέχει. Ναι μεν ο λόγος του είναι «έτοιμος», αλλά τη διαχείριση της προσωπικότητάς του —σαν «επαναστάτη» της νέας εποχής— θα πρέπει να την κάνει ο ίδιος. Αυτό είναι λάθος και αυτό οδήγησε στην αποκάλυψη που περιγράφουμε. Είναι λάθος μεγάλο για το σύστημα, που άφησε τον υπέργηρο Θεοδωράκη ελεύθερο ν’ αγωνίζεται να χτίσει το νέο «προφίλ» για την νέα αποστολή του. Ήταν θέμα χρόνου να ξεπεράσει τα όρια. Γνώριζε πως, ως σταλινικός —και χαφιές της Μόσχας—, δεν θα είχε την «απήχηση» που θεωρεί ότι δικαιούται. Γι’ αυτόν τον λόγο άλλαξε «στρατόπεδο» και προσπαθεί να μπει επικεφαλής της κοινωνικής αντίδρασης, εκμεταλλευόμενος μια έννοια ξένη προς την ιδεολογία του και την πορεία της ζωής του, όπως είναι ο «πατριωτισμός». Όμως, αυτός ο όψιμος «πατριώτης», που λόγω ηλικίας ξεχνάει τι λέει και τι είναι σημαντικό να λέει, είναι επικίνδυνος. Επικίνδυνος τόσο για τον εαυτό του όσο και για τα αφεντικά του. Δυστυχώς για τον Μίκη στον σημερινό σχεδιασμό δεν είναι εμπνευστής, αλλά «υποκείμενο». Ένα «υποκείμενο» αποτυχημένο, εφόσον η «λύση-Θεοδωράκη» δεν είναι δυνατόν να ευδοκιμήσει και να φέρει λύσεις για το σύστημα. Ο λαός σύντομα θα επαναστατήσει για τους λόγους που επιτυχώς περιγράφει ο Μίκης, αλλά δυστυχώς χωρίς την παρουσία του. Θα επαναστατήσει με δική του ηγεσία και όχι υπό την ηγεσία του υπέργηρου προδότη. Τώρα, που ο Μίκης αγωνιά για την υστεροφημία του, θα πρέπει να είναι σίγουρος ότι θα γράψει το όνομά του με σκαλιστά γράμματα στην ελληνική ιστορία. Απλά θα το γράψει εκεί όπου δεν θέλει. Θα το γράψει με κεφαλαία γράμματα στη Στήλη της Ντροπής, που προτείνει ο ίδιος να υψωθεί στο Σύνταγμα. Αυτό δεν θα το περιμένουμε άλλα 37 χρόνια για να το δούμε. Σύντομα θα γίνει, εφόσον όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η Νέα Τάξη δεν θ’ αντέξει για πολύ ακόμα. Σύντομα θ’ ανοίξουν τα μυστικά «κιτάπια» της και θ’ αποκαλυφθούν οι προδότες των λαών. Θα αποκαλυφθούν οι δωσίλογοι, οι προδότες, αλλά και οι καραγκιόζηδες. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Μίκης θα έχει τη δυστυχία να δει ζωντανός τον «θάνατό» του. Ζωντανός θα είναι, όταν οι Έλληνες θα σκυλεύουν το «πτώμα» του. Χώρο το όνομα τού Μίκη θα πιάσει σε κάποια μελλοντική στήλη της ντροπής, αλλά καλού κακού ας ζητήσει και λίγο χώρο από τον φίλο του τον Μπόμπολα …στον ΧΥΤΑ της Κερατέας …Αρκετό χώρο, γιατί είναι και αρκετά ψηλός. Έτσι κι αλλιώς όλη η αριστερή «παλιοπαρέα» της μεταπολίτευσης σε κάποιον ΧΥΤΑ θα καταλήξει. Όλοι οι πλιατσικολόγοι, που, ελέω ΗΠΑ, μας κατέκλεψαν, προκειμένου να μας «χαρίσουν» τη Δημοκρατία, σε σκουπιδότοπο
26. sp - Σεπτεμβρίου 6, 2011

eamb-ydrohoos.blogspot.com


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: