Προς τηλεαστέρες, Προβόπουλους, βαθυπασόκους, Παπαϊωάννου και άλλους σαν και αυτούς…

Σταματήστε επιτέλους την καταστροφολογία…

έτσι και αλλιώς το τέλος του κόσμου είναι κοντά…το 2012.

    Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι’ αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με τη γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου, μου ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανοιωμένος αποζητώ τη δίκαιη τιμωρία μου. Το σπίτι μου βρίσκεται σε μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανους 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος έχω απέναντί μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ’ όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο, έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρα μου για να σας διευκολύνω με κίνδυνο να πάθω γρίπη.

Όμως, ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς…

 Je vous remercie. Μikis Τheodorakis.

 ΥΓ. Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου…

Η αναφορά στο όνομα του Μίκη στη προκήρυξη της οργάνωσης  «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Φράξια Μηδενιστών» ήταν η εξής:

«Για αυτό το σκοπό δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο εύστοχο χτύπημα από την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στον τηλε-λακέ της εξουσίας Μίμη Ανδρουλάκη. Ο συγκεκριμένος μαζί με άλλες επιφανείς προσωπικότητες της “αντι-δικτατορικής” αυτοεξορίας, στο Παρίσι της καλοπέρασης, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Βασίλης Βασιλικός κ.α. συγκεντρώνουν όλα τα παραπανω χαρακτηριστικά. Γνωστοί πρώην αριστεροί με κύρος και διεθνή φήμη, που ξεπληρώνουν τις ολιγοήμερες “διακοπές” τους στα κρατητήρια της Ασφάλειας με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα.»

   Μένω στο κέντρο της Λάρισας. Στον Άγιο Νικόλαο. Η πολυκατοικία που μένω έγινε με αντιπαροχή. Εκεί ήταν πιο παλιά το πατρικό της μάνας. Έχω πολλές αναμνήσεις από εκείνο το σπίτι. Το απογευματινό παιχνίδι στην γειτονιά, τη βρεγμένη φέτα ψωμί με ζάχαρη και κακάο που μας έδινε η γιαγιά μου, τα βράδια στο περβάζι που έβλεπα τις παρέες της γειτονιάς. Μείναμε σ’ αυτό το σπίτι από το 68 ως το 74. Οι περισσότερες αναμνήσεις που έχω είναι από τη περίοδο του καλοκαιριού. Ο χειμώνας ήταν πιο δύσκολος, κάτι το πρωινό ξύπνημα, κάτι το κρύο, οι παρέες που χανόταν, τα μαθήματα. Από τους χειμώνες εκείνης της εποχής έχω πιο πολλές αναμνήσεις από το σχολείο παρά από το σπίτι μου. Εκτός από τον χειμώνα του 73. Ήμουνα στη δευτέρα δημοτικού, οχτώ χρονών, όσο είναι τώρα ο γιός μου. Θυμάμαι σαν τώρα εκείνα τα χειμωνιάτικα βράδια, το ράδιο, την σόμπα που ψήναμε τα κάστανα. Σε εκείνη τη σόμπα έβραζε η μητέρα μου νερό και μας έκανε μπάνιο στη σκάφη. Εκεί στο καθιστικό που ήταν ζεστά. Και ο πατέρας μου ερχόταν  πιο νωρίς  στο σπίτι «λόγω των γεγονότων». Ένα τέτοιο βράδυ ήρθε στο σπίτι η Λένα, η ξαδέλφη μου που σπούδαζε στην Αθήνα. Η Λένα ήταν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου όταν μπήκε το τάνκς, Κατάφερε και διέφυγε και όπως είπε «την γλύτωσε φθηνά». Έλεγε και ξανάλεγε ότι «ρίχναν στο ψαχνό». Εκείνο το βράδυ μείναμε ξύπνιοι ως αργά. Η θαλπωρή της σόμπας πετρελαίου και η ζεστασιά της βελέντζας μετά είναι ίσως η πιο γλυκιά ανάμνηση που έχω από το σπίτι εκείνο…

ΥΓ. Η Λένα σήμερα είναι ψυχολόγος. Αν και βαθειά πολιτικοποιημένη  στα φοιτητικά της χρόνια, αποφεύγει να μιλάει για την περίοδο του Πολυτεχνείου.

    Συνεχίζει ο Δήμαρχος τον ευτελισμό του ΑΣΕΠ και κάθε μορφής αξιοκρατίας.

Για τα «στραβά» του ΑΣΕΠ μίλαγε χθες στο δημοτικό συμβούλιο ο δήμαρχος Λάρισας Κ. Τζανακούλης στη διάρκεια της συζήτησης γα τις συμβάσεις των εργαζομένων στους ΟΤΑ. Και μέσα στ’ άλλα μίλησε για τα κριτήρια που υιοθετεί στην επιλογή προσωπικού το Συμβούλιο λέγοντας ότι μερικές φορές κάνουν λάθη. «Παράδειγμα οι υπάλληλοι που επελέγησαν για το κοιμητήριο που ήταν όλες γυναίκες με μανικιούρ. Μα είναι δυνατόν να πάνε αυτές στο κοιμητήριο και να ξεθάβουν» αναρωτήθηκε ο κ. Τζανακουλης.

   από τον ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΚΗΡΥΚΑ.

   «Την αντίθεση της ΚΕΔΚΕ στην κατάργηση των συμβάσεων έργου στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης που προωθεί, εξέφρασε ο αντιπρόεδρος της ένωσης, δήμαρχος Λαρισαίων κ. Κώστας Τζανακούλης σε χθεσινή σύσκεψη υπό τον υφυπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Ντίνο Ρόβλια. Ο κ. Κ. Τζανακούλης αξιολόγησε ως «νευραλγικό» το ρόλο που διαδραματίζουν οι συμβασιούχοι έργου στους ΟΤΑ και ζήτησε την παρέμβαση του κ. Ρόβλια ώστε να υλοποιηθούν οι εναπομείνασες συμβάσεις έργου σε δήμους και νομαρχίες από τις 10 χιλιάδες που είχε εγκρίνει η απελθούσα κυβέρνηση (κάποιες από τις προσλήψεις αυτές είχαν προχωρήσει πριν την προκήρυξη των εκλογών, κάποιες όχι). »

από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

    Είναι γνωστή η άποψη του κυρίου Τζανακούλη για τις προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ. Προσπαθεί διακαώς να διατηρήσει το μαγαζάκι των αδιαφανών προσλήψεων και των εξυπηρετήσεων.  Άλλωστε  όλοι θυμόμαστε τις «προκηρύξεις» προσλήψεων μέσω παραπολιτικών. Όταν διέδιδε ότι αυτός μέσω της θέσης του στην ΚΕΔΚΕ έχει τον πρώτο λόγο…

« Δεν έχω μίσος, ναι. Ούτε καν γι΄ αυτόν, τον συγκεκριμένο άνθρωπο που το ΄κανε.»

«Αν με ακούει, τον παρακαλώ, να μην ξανακάνει αυτό το κακό σε άλλον άνθρωπο.» 

Συγκλονιστική η Κωνσταντίνα Κούνεβα στους «Πρωταγωνιστές»

Κάθε της πρόταση και μια γροθιά στην εκμετάλευση, στην αδιαφορία, στο μίσος.

Δείτε όλη τη συνέντευξη εδώ

 Θαυμάστε την απάντηση του Δήμαρχου Λαρισαίων για την κατάσταση της όχθης του Πηνειού στην πόλη μας…

Από τον ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΚΗΡΥΚΑ

Η Νομαρχία Λάρισας εγκαλεί τον Δήμαρχο Λαρισαίων για ρύπανση στις όχθες του Πηνειού

Αλήθεια με το ιπποφορβείο τι συμβαίνει; Μήπως είναι και αυτοί χορηγοί;

Λεβεντόπαιδο Αρίστο, μπες στο μαγαζί και κλείστο…

Λεβεντόπαιδο Κωστή, κάνε λίμπα το μαγαζί… 

ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ

Θα ήταν πολύ απλό να εξειδικεύσω στα προβλήματα που αντιμετωπίζω στη πόλη που γεννήθηκα και να καταγράψω έτσι, τη διαφωνία μου, με τα έργα και τις ήμερες της τωρινής Δημοτικής Αρχής. Αλλά θα ήταν εγωιστικό εκ μέρους μου, να τονίσω τις επιμέρους προσωπικές μου ενστάσεις, το μακρύ μου και το κοντό μου, κατά πως λένε. Οφείλω όμως, να περιγράψω την εικόνα της Δημοτικής Αρχής όπως την αντιλαμβάνομαι. Την γενική εικόνα. Το πλαίσιο στο όποιο κινείται τόσα άγονα χρόνια. Να χρωματίσω τον πινάκα της. Δυστυχώς, το μονό χρώμα που θα χρησιμοποιούσα θα ήταν το ΓΚΡΙ.

Με πολύ λίγες φωτεινότερες αποχρώσεις, που οφείλονται περισσότερο σε πρωτοβουλίες κάποιων μεμονωμένων ανθρώπων, που λειτούργησαν στα πλαίσια της Δημοτικής Αρχής, όλα αυτά τα χρόνια.

Φίλοι και Φίλες,

Τα τελευταία χρόνια η Λάρισα είναι καταγεγραμμένη στη συνείδηση των Ελλήνων, ως μια ταχέως αναπτυσσομένη φραπεδούπολη, μια πόλη εκρηκτική, ζωντανή, γεμάτη νιάτα, εντάσεις, αντιφάσεις και προοπτική. Αλλά είναι φανερό ότι η Λάρισα στερείται σχεδίου, προσανατολισμού, οράματος, χωρίς καινοτόμες δράσεις, χωρίς σύγχρονη κουλτούρα. Αλλά και επιπλέον, μια Λάρισα, με τραγικά περιβαλλοντολογικά προβλήματα μόλυνσης ,αλλά και ως πόλη υπόδειγμα άναρχης ανάπτυξης, βασισμένης κυρίως σε πελατειακές σχέσεις.

Με μια Δημοτική Αρχή που λειτουργεί με ξεπερασμένες κομματικές λογικές.

Μια Δημοτική Αρχή που πορεύεται με το παλιομοδίτικο και αναποτελεσματικό  δόγμα του Ψεκάστε-Σκουπίστε-Τελειώσατε.

Μια Δημοτική Αρχή της φθηνής φιέστας, των πυροτεχνημάτων, του πρωινού καφέ, του Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο.

Μια Δημοτική Αρχή που ελάχιστα αξιοποίησε τον πλούτο των δημοτών της, αλλά πάντοτε εξυπηρέτησε τον πολυάριθμο στρατό των πολιτικών της κολλητών.

Μια Δημοτική Αρχή ΓΚΡΙΖΑ.

Με γερασμένο πολιτικό προσωπικό, όχι κατ’ανάγκη ηλικιακά, αλλά σε φρέσκες ιδέες και δράσεις, σε προοπτική και όραμα για την πόλη.

Δημοτικές επιχειρήσεις χωρίς έμπνευση, που διαχειρίζονται την καθημερινότητα τους, την βόλη τους, με το προσωπικό έλλειμμα των διαχειριστών τους, να ορίζει το παραγόμενο έργο τους, αλλά και να προδιαγράφει το μέλλον τους. Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν.

Δημοτικοί οργανισμοί προχειρότητας, τρελής υποκουλτούρας, εισπρακτικοί μηχανισμοί δημοτικών τελών, με χαμηλή ανταποδοτικότητα προς τους δημότες.

Κι από φιέστες και ταρατατζούμ…

Και τι δεν έχουμε πανηγυρίσει στις πλατείες της Λάρισας…

Δήθεν προβολές παραδοσιακών προϊόντων που μετατρέπονται σε ατέλειωτα υπαίθρια παζάρια, παραδοσιακών κινέζικων προϊόντων.

Τι πρωινάδικα σε πανελλήνια σύνδεση έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε.

Τι πυροτεχνήματα έχουμε δει, πανηγυρίζοντας για τις νέες κολεξιόν της παραδοσιακής σωβρακοφαννέλας και στρινγκ, στα πλαίσια του ετησίου  παζαρίσιου, διεθνούς γκαλά μόδας, στο χώρο της σκεπαστής…

Με κεντρικό σύνθημα, 1 ευρώ, ότι πάρεις 1 ευρώ…Και ..5 κρίκοι 1 τάλιρο…

Σφίγγεται το στομάχι μας. Πονάνε τ’αυτάκια μας.

Δεν είναι μονό ότι ο Δήμαρχος και η δημοτική του ομάδα έχουν βάλει χαμηλά τον πήχη για την Λάρισα. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο γιατί χρόνο με το χρόνο, περνάνε αυτόν τον πήχη από κάτω. Ένας διαχειριστικός δήμος, με έναν  Δήμαρχο που λειτουργεί με την παλαιού τύπου λογική τμηματάρχη α’ του Δημοσίου.

Ένα καθεστώς περιορισμένης ευθύνης και αθάνατης ελληνικής κουτοπονηριάς.

Κλασσικό παράδειγμα η προετοιμασία των υποδομών για τους μεσογειακούς αγώνες, χωρίς σχέδιο, χωρίς όραμα και κυρίως χωρίς έργα. Αυτός ο ΑΝΤΑΝΤΙ, πάει κι έρχεται, και όλο μακέτες βλέπει. Τσάτρα-πάτρα και ξεπέτα μέσω υπηρεσιακών συμβουλίων και γραφειοκρατών. Από ιλουστρασιόν φωτογραφίσεις και κόντρα συσκέψεις, σε δεξιώσεις και τιμητικές πλακέτες. Όλα στον αυτόματο πιλότο. Τα τελευταία χρόνια ο Δήμαρχος και η δημοτική του ομάδα, εγκλωβισμένοι στο κομματικό, επικοινωνιακό τους κουκούλι, δεν διεκδίκησαν, δεν τόλμησαν να συγκρουστούν, δεν τους ένιωσε η κρατική και κυβερνητική μηχανή. Υποταχτήκαν στα πολιτικά και οικονομικά ψίχουλα που τους πετούσαν. Τώρα τελευταία, βεβαίως, παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα, τον Δήμαρχο να εστιάζει την καθημερινότητα του, στα περί της διαδοχής στην ηγεσία της Ν.Δ. και της προώθησης της υποψηφιότητας της Κας Μπακογιάννη-Κούβελου.

Προφανώς ο Δήμαρχος Λάρισας θα κοιτάξει το γάμο και όχι τα πουρνάρια…

Φίλοι και Φίλες,

Σήμερα η Λάρισα, ένας απο τους 5 μεγαλύτερους δήμους της Ελλάδος, καλλιεργεί εσωστρέφεια, υποκουλτούρα, μόλυνση και εισπρακτικούς μηχανισμούς χωρίς ανταποδοτικότητα. Με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, αυτοί που παρέλασαν 11 χρόνια τώρα από τις θέσεις των προέδρων οργανισμών-επιχειρήσεων-αντιδημάρχων κλπ, δεν τους θυμάται κανείς, ούτε η ιστορία θα τους καταγράψει για τον μετριότατο βαθμό τους. Γιατί περάσαν και δεν ακουμπήσαν που λέει ο λαός.

Αντιθέτως ο Δήμαρχος αυτής της πόλης, ο μαέστρος αυτής της κακοφτιαγμένης ορχήστρας, με ξεκούρδιστα όργανα και με άμουσους σολίστες, έχει καταφέρει να κατακτήσει περίοπτη θέση στην ιστορία  της Λάρισας .Και οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναφέρονται σ’εκείνον που αποτέλεσε τον αναποτελεσματικότερο Δήμαρχο αυτής της πόλης μεταπολιτευτικά. Μια μαύρη τρύπα που βύθισε μια πόλη για 11 χρόνια στην υποκουλτούρα την υπανάπτυξη την προχειρότητα, την επιπολαιότητα και το κομματικό συμφέρον. Ένα εκκωφαντικό ΤΙΠΟΤΑ.

Ήρθε η ώρα να αναπνεύσουμε.

Ήρθε η ώρα να κατέβει η αυλαία για την κακή ορχήστρα και τον μαέστρο της.

Ήρθε η ώρα να ξεκουραστούν τ’αυτάκια μας.

Φίλοι και Φίλες,

Καλώ τα στελέχη της παράταξης μας, να εργαστούν με συντονισμό και σοβαρότητα και προγραμματικά, στα πλαίσια της θεσμικής τους δράσης ως μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Λάρισας. Να αναδείξουν τα προβλήματα που προκαλούν οι δράσεις αλλά και η αδράνεια της τωρινής Δημοτικής Αρχής. Να εξειδικεύσουν την πολιτική-προγραμματική τους πρόταση. Να εμπνεύσουν αλλά και να εμπνευστούν από τα θέλω τους και τα οράματά τους.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο επικεφαλής της παράταξης Λαρισαίων Πόλις κ. Γ.Σάπκας έχει δώσει τις πολιτικές του εξετάσεις. Συσπείρωσε πριν 3 χρόνια ένα πολύπαθο πολιτικό χώρο και ενέπνευσε ένα κινηματικό κύμα ανατροπής. Και μάλιστα σε καιρούς που το γενικότερο πολιτικό περιβάλλον δεν βοηθούσε τις προοδευτικές δυνάμεις. Επιπλέον ο κ. ΓΣαπκας έχει βγει από τον πόλεμο της εσωστρεφείας πιο έμπειρος και πιο δυνατός. Και ωριμότερος ελπίζω. Αξίζει να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί.

Και αποτελεί μια λαμπρή πολιτική επιλογή.

Μια επιλογή Νίκης και Ανατροπής.

Σας καλώ όλους, να εργαστείτε στο πλευρό του.

Για τη Λάρισα της Καρδιάς μας.

Σ .Ιωαννίδης°

° Ο Στέλιος είναι ένας από τους συντρόφους της νιότης μου. Αυτή ήταν η τοποθέτησή του στην ολομέλεια της παράταξης “ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ ΠΟΛΙΣ”