Φάνης Χατζηγρίβας

Αυτές τις μέρες θα έλεγε κανείς ότι ζει σε μία άλλη πραγματικότητα. Αν και η τελετή έναρξης των Μεσογειακών Αγώνων διαδραματίζεται στην Πεσκάρα το πανηγυρικό κλίμα είναι πολύ πιο έντονο στην πόλη μας.  Η Δημοτική αρχή και ο θριαμβευτής Δήμαρχος  βομβαρδίζει  καθημερινά την κοινή γνώμη με τα όμορφα, τα μελλούμενα, αυτά που θα γίνουν στην πόλη μας το 2013. Τα μεγάλα έργα, το Αρχαίο Θέατρο, το Αρχαιολογικό και το Λαογραφικό μουσείο, το νέο θέατρο στην ΟΥΗΛ, τη διαμόρφωση της έσω κοίτης του Πηνειού, ακόμα και το νέο μουσείο νερού! Όλα θα είναι έτοιμα στην ώρα τους. Λίγο πριν τους Μεσογειακούς  Αγώνες…το 2013. Άλλωστε εμείς οι Έλληνες  είμαστε της τελευταίας στιγμής. Το αποδείξαμε με την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα. Ποιος αλήθεια θα μπορούσε να διαφωνήσει με αυτό το επιχείρημα;

Ίσως να βρισκόταν κάποιος μικρόψυχος ο οποίος θα αναρωτιόταν γιατί το Αρχαιολογικό Μουσείο, ένα έργο που μελετήθηκε πριν δεκαπέντε χρόνια και είναι έτοιμο εδώ και τρία χρόνια, χρειάζεται ακόμη πέντε χρόνια για να λειτουργήσει.

Ίσως να βρισκόταν ένας μικροπρεπής που θα αναρωτιόταν γιατί έχει σταματήσει η χρηματοδότηση του Αρχαίου Θεάτρου τα τελευταία δύο χρόνια. Και ακόμη γιατί αντί να τίθεται ως προτεραιότητα η πλήρης ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου αυτό που απασχολεί τον Δήμαρχο είναι να γίνει εκεί μια παράσταση ακόμη και με λίγους θεατές.

Ίσως να βρισκόταν ένας αδαής ο οποίος θα αναρωτιόταν γιατί παρά τις τόσο έντονες προσπάθειες του Δημάρχου και του Περιφερειάρχη το Λαογραφικό Μουσείο είναι κλειστό και δεν μπορεί να πληρώσει ούτε τα στελέχη του.

Ίσως να βρισκόταν ένας κακόβουλος που θα σκεφτόταν ότι ακούει για ένα σύγχρονο θέατρο είκοσι χρόνια τώρα και για τη διαμόρφωση της κοίτης του ποταμού  ακόμη είκοσι και αυτό που βλέπει τελικά θα είναι για πολλά χρόνια ημιτελές.

Βέβαια υπάρχουν και κάποιοι πλεονέκτες που επιμένουν ότι καλοί είναι οι Μεσογειακοί  Αγώνες, όμως μια πόλη που αναλαμβάνει την συνδιοργάνωση ενός τέτοιου γεγονότος θα έπρεπε πρώτα να έχει εξασφαλίσει κάποιες στοιχειώδεις υπηρεσίες για τους πολίτες της. Όπως  να υπάρχει ένας χώρος όπου θα μπορούν να απασχοληθούν τα παιδιά των εργαζόμενων γονιών το καλοκαίρι όταν κλείνουν τα σχολεία. Να υπάρχει ένας χώρος δημιουργικής απασχόλησης για παιδάκια με ειδικές ανάγκες. Να μην κινδυνεύουν οι δομές πρόνοιας για τους ηλικιωμένους. Να είναι οι δημόσιοι χώροι προσβάσιμοι στους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Να ελέγχονται τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Να γίνεται ανακύκλωση στα σκουπίδια. Να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο intrernet με ευρυζωνικό δίκτυο. Υπηρεσίες που προσφέρονται εδώ και πολλά χρόνια σε άλλες πόλεις που δεν έχουν «πρωτοπόρους» Δημάρχους.

Τελικά ο Έλληνας δεν αλλάζει ποτέ. Πάντα θα είναι απαιτητικός και αχάριστος…