Φάνης Χατζηγρίβας

   Οκτώβριος 2006 μια εβδομάδα πριν τις δημοτικές εκλογές. Μια παρέα απο συνυποψήφιους της παράταξης «Λαρισαίων Πόλις» (οι οποίοι προς το παρόν θέλουν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους) ξεκουράζονται στο μπαράκι «Αχούρι» στον πεζόδρομο δίπλα από το Αρχαίο Θέατρο. Πέντε άνθρωποι, αποκαμωμένοι όλοι τους, οι τέσσερεις από το σχεδιασμό και την υλοποίηση της προεκλογικής εκστρατείας της παράταξης, ο πέμπτος από το κυνήγι της προσωπικής ψήφου. Ο ένας απο εμάς είναι έξαλλος με μια συνυποψήφια μας με την οποία βέβαια έχει προσωπική κόντρα ακόμη από την περίοδο της απονομής των χρισμάτων. Τον ενοχλεί το πως η κυρία πλασάρεται συνεχώς δίπλα από τον επικεφαλής της παράταξης για μια φωτογραφία. Και για το τέλος της συζήτησης έχει κρατήσει την μεγάλη βόμβα. Έχει ηχογραφήσει στο κινητό του μια φίλη της συνυποψήφιάς μας η οποία αποκαλύπτει ότι η συνυποψήφια μας  δεν ενδιαφέρεται για τη νίκη της παράταξης, μάλλον θα την υπονομεύσει την δεύτερη Κυριακή, έτσι ώστε να μπεί σε εφαρμογή την επόμενη μέρα ένα καλά επεξεργασμένο σχέδιο διαχείρισης της ήττας το οποίο έχει στόχο την ανάδειξη της ίδιας ως επικεφαλής της παράταξης. Όλοι οι υπόλοιποι έχουμε μείνει άναυδοι απο την χυδαιότητα της επίθεσης του συνυποψήφίου μας προς την κυρία συνυποψήφιά μας και προσπαθούμε να τον πείσουμε ότι η παράταξη κερδίζει και όλα αυτά τα προβλήματα θα λυθούν. Ε ρε παιδάκια που ήμασταν.

ΥΓ1. Παρακαλώ, δεν θα δεχτώ διαψεύσεις διότι το γεγονός αυτό συνέβη σε πολλές παρέες του συνυποψήφίου μας.

ΥΓ2. Συνεχίζεται…