Φάνης Χατζηγρίβας

Αυτές τις μέρες θα έλεγε κανείς ότι ζει σε μία άλλη πραγματικότητα. Αν και η τελετή έναρξης των Μεσογειακών Αγώνων διαδραματίζεται στην Πεσκάρα το πανηγυρικό κλίμα είναι πολύ πιο έντονο στην πόλη μας.  Η Δημοτική αρχή και ο θριαμβευτής Δήμαρχος  βομβαρδίζει  καθημερινά την κοινή γνώμη με τα όμορφα, τα μελλούμενα, αυτά που θα γίνουν στην πόλη μας το 2013. Τα μεγάλα έργα, το Αρχαίο Θέατρο, το Αρχαιολογικό και το Λαογραφικό μουσείο, το νέο θέατρο στην ΟΥΗΛ, τη διαμόρφωση της έσω κοίτης του Πηνειού, ακόμα και το νέο μουσείο νερού! Όλα θα είναι έτοιμα στην ώρα τους. Λίγο πριν τους Μεσογειακούς  Αγώνες…το 2013. Άλλωστε εμείς οι Έλληνες  είμαστε της τελευταίας στιγμής. Το αποδείξαμε με την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα. Ποιος αλήθεια θα μπορούσε να διαφωνήσει με αυτό το επιχείρημα;

Ίσως να βρισκόταν κάποιος μικρόψυχος ο οποίος θα αναρωτιόταν γιατί το Αρχαιολογικό Μουσείο, ένα έργο που μελετήθηκε πριν δεκαπέντε χρόνια και είναι έτοιμο εδώ και τρία χρόνια, χρειάζεται ακόμη πέντε χρόνια για να λειτουργήσει.

Ίσως να βρισκόταν ένας μικροπρεπής που θα αναρωτιόταν γιατί έχει σταματήσει η χρηματοδότηση του Αρχαίου Θεάτρου τα τελευταία δύο χρόνια. Και ακόμη γιατί αντί να τίθεται ως προτεραιότητα η πλήρης ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου αυτό που απασχολεί τον Δήμαρχο είναι να γίνει εκεί μια παράσταση ακόμη και με λίγους θεατές.

Ίσως να βρισκόταν ένας αδαής ο οποίος θα αναρωτιόταν γιατί παρά τις τόσο έντονες προσπάθειες του Δημάρχου και του Περιφερειάρχη το Λαογραφικό Μουσείο είναι κλειστό και δεν μπορεί να πληρώσει ούτε τα στελέχη του.

Ίσως να βρισκόταν ένας κακόβουλος που θα σκεφτόταν ότι ακούει για ένα σύγχρονο θέατρο είκοσι χρόνια τώρα και για τη διαμόρφωση της κοίτης του ποταμού  ακόμη είκοσι και αυτό που βλέπει τελικά θα είναι για πολλά χρόνια ημιτελές.

Βέβαια υπάρχουν και κάποιοι πλεονέκτες που επιμένουν ότι καλοί είναι οι Μεσογειακοί  Αγώνες, όμως μια πόλη που αναλαμβάνει την συνδιοργάνωση ενός τέτοιου γεγονότος θα έπρεπε πρώτα να έχει εξασφαλίσει κάποιες στοιχειώδεις υπηρεσίες για τους πολίτες της. Όπως  να υπάρχει ένας χώρος όπου θα μπορούν να απασχοληθούν τα παιδιά των εργαζόμενων γονιών το καλοκαίρι όταν κλείνουν τα σχολεία. Να υπάρχει ένας χώρος δημιουργικής απασχόλησης για παιδάκια με ειδικές ανάγκες. Να μην κινδυνεύουν οι δομές πρόνοιας για τους ηλικιωμένους. Να είναι οι δημόσιοι χώροι προσβάσιμοι στους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Να ελέγχονται τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Να γίνεται ανακύκλωση στα σκουπίδια. Να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο intrernet με ευρυζωνικό δίκτυο. Υπηρεσίες που προσφέρονται εδώ και πολλά χρόνια σε άλλες πόλεις που δεν έχουν «πρωτοπόρους» Δημάρχους.

Τελικά ο Έλληνας δεν αλλάζει ποτέ. Πάντα θα είναι απαιτητικός και αχάριστος…

Πράσινοι Μεσογειακοί Αγώνες: Ένα όραμα που μπορεί και πρέπει να γίνει πράξη.
Άρθρο του Νομάρχη Μαγνησίας, κ. Απόστολου Παπατόλια στην Περιοδική Έκδοση «Βουλή και Ευρωβουλή».

   Αποτελεί πλέον ώριμη αναγκαιότητα ο επανασχεδιασμός των αναπτυξιακών προοπτικών της Θεσσαλίας και της Κεντρικής Ελλάδας, στο πλαίσιο των δυναμικών προοπτικών της «πράσινης ανάπτυξης». Κομβικό σημείο για την υλοποίηση αυτού του νέου οράματος περιφερειακής ανάπτυξης, αποτελούν οι Μεσογειακοί Αγώνες του 2013, ένα μείζον αθλητικό και πολιτιστικό γεγονός που θα επιφέρει σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις για την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας και της Κεντρικής Ελλάδας.
    Στόχος μας είναι οι Αγώνες αυτοί να μη λειτουργήσουν απλώς ως μια στιγμιαία ανάταση για την περιοχή, αλλά να αξιοποιηθούν ως εργαλείο πράσινης ανάπτυξης που θα δημιουργήσει υποδομές ανασύνταξης και αναγέννησης της όλης περιοχής, με μέτρα και πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην οικολογική, χωροταξική και πολιτιστική ανασυγκρότησή της.
    Η ιδέα των «Πράσινων Μεσογειακών Αγώνων», δεν εξαντλείται σε μία «μοδάτη» και ανούσια ρητορική, αλλά εξειδικεύεται με συγκεκριμένες προτάσεις που θα φέρουν το δίπολο Βόλου – Λάρισας, αλλά και ολόκληρη την Κεντρική Ελλάδα, στο επίκεντρο της αναζήτησης λύσεων για τα σύγχρονα προβλήματα και τους κινδύνους που απειλούν όχι μόνον το περιβάλλον της Μεσογείου, αλλά και ολόκληρου του πλανήτη.
    Εν όψει, μάλιστα, της κινητικότητας που παρατηρείται για τη δημιουργία μιας Ένωσης Μεσογειακών Κρατών, η χώρα μας μπορεί και πρέπει να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα την καθιστούν πρωταγωνίστρια της περιβαλλοντικής πολιτικής σε μεσογειακό επίπεδο.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαίο να γίνουν παρεμβάσεις στα εξής τρία επίπεδα:
    Πρώτον, να ληφθεί μέριμνα, ώστε τα έργα των Αγώνων να αποτελούν παραδείγματα εφαρμογής φιλοπεριβαλλοντικών τεχνολογιών, που θα αποδίδουν εξοικονόμηση ενέργειας, ορθολογικότερη διαχείριση των υδάτινων πόρων και μείωση της ρύπανσης (αέριας και θαλάσσιας).
    Δεύτερον, να προχωρήσουμε, με την αφορμή των Αγώνων, στον επανασχεδιασμό του αστικού αλλά και του αγροτικού χώρου, σύμφωνα με τα διδάγματα της περιβαλλοντικής επιστήμης και το σεβασμό της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.
    Τρίτον, να εφαρμόσουμε πιλοτικά καινοτόμες πρακτικές για τη ρύθμιση όλων εκείνων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που ανατρέπουν τις υφιστάμενες οικολογικές ισορροπίες. Ο τελευταίος αυτός στόχος διευκολύνεται από το γεγονός ότι η Μαγνησία είναι μία φυσική μικρογραφία του μεσογειακού περιβαλλοντικού χώρου. Ο θαλάσσιος χώρος της προσφέρεται για την ανάδειξη των προβλημάτων προστασίας του θαλάσσιου και υποθαλάσσιου φυσικού πλούτου, οι δραστηριότητες του λιμανιού για τη μελέτη και πρόληψη της ρύπανσης που προκαλεί η ανάπτυξη όλων των λιμανιών της Μεσογείου, ενώ ο ορεινός όγκος του Πηλίου για ανάλογους σχεδιασμούς στο χώρο των δασών, των παραδοσιακών οικισμών και των οικοτουριστικών δραστηριοτήτων.
    Δεν αντιμετωπίζουμε λοιπόν τους Μεσογειακούς Αγώνες ως μια απλή περιφερειακή αθλητική διοργάνωση, αλλά αγωνιζόμαστε, ώστε να αξιοποιηθούν ως ο καταλύτης της «πράσινης ανάπτυξης» με τρόπο πιλοτικό και ταυτόχρονα εναλλακτικό για το σύνολο της χώρας.
    Προκειμένου να ταυτισθεί η εικόνα της περιοχής με την πραγματοποίηση των πρώτων «Πράσινων» Μεσογειακών Αγώνων, αποφασίσαμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες μεσογειακής, ευρωπαϊκής και διεθνούς εμβέλειας, που θα προκαλέσουν ευρύτερο ενδιαφέρον, θα προσελκύσουν ευάριθμες ομάδες ειδικών ενδιαφερόντων και θα προβάλουν τόσο τους Μεσογειακούς Αγώνες όσο και την περιοχή μας. Προς την ολοκλήρωση της υλοποίησης ενός ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης, που θα αξιοποιήσει τους Μεσογειακούς Αγώνες ως ευκαιρία για την ανασυγκρότηση της περιοχής με αιχμή την καθιέρωσή της σε κέντρο διεθνούς οικολογικού, επιστημονικού, τεχνολογικού και πολιτισμικού ενδιαφέροντος, θα συμβάλει αυτό που αποκαλούμε ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ, το οποίο θα λειτουργεί ως μόνιμος υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων θεσμός, ως μεσογειακό παρατηρητήριο των περιβαλλοντικών προβλημάτων και ως ερευνητικό και καινοτομικό κέντρο για την αντιμετώπιση των οικολογικών κινδύνων στη βάση επτά τουλάχιστον μεγάλων θεματικών ενοτήτων.
    Απώτερος στόχος των δράσεων που προτείνουμε είναι η πρόκληση διεθνούς ενδιαφέροντος και άρα προβολής των πρωτοβουλιών για τους «πράσινους» Μεσογειακούς Αγώνες, η πραγματοποίηση μεγάλων αντιστοίχου με τις προαναφερθείσες ενότητες διεθνούς ενδιαφέροντος γεγονότων, η δημιουργία τεχνογνωσίας και η καταγραφή ανθρώπινου δυναμικού, που θα συμβάλουν στην περαιτέρω αξιοποίηση των δράσεων, η δημιουργία μόνιμης λειτουργίας αντιστοίχων ερευνητικών, εκπαιδευτικών, τεχνολογικών και καινοτομικών κέντρων, η λειτουργία των οποίων θα αναβαθμίσει την εικόνα, θα πολλαπλασιάσει την προβολή και θα ενισχύσει τις αναπτυξιακές προσπάθειες της περιοχής συνδέοντάς την με μεσογειακά, ευρωπαϊκά και διεθνή ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα και δίκτυα και η καθιέρωση μονίμων θεσμών οικολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
    Ενόψει των στόχων αυτών θα πρέπει να αναζητηθούν και να διαμορφωθούν αντίστοιχοι χώροι υποδομής και να καταβληθεί προσπάθεια, ώστε ένα μεγάλο μέρος των χώρων αυτών να εξασφαλισθούν με την αξιοποίηση και αποκατάσταση υφιστάμενων χώρων υψηλής αρχιτεκτονικής αξίας, όπως είναι οι βιομηχανικοί χώροι, οι αποθήκες, αρχαία θέατρα, μοναστηριακές εγκαταστάσεις, κ.λ.π., χώροι στους οποίους θα μπορούν να πραγματοποιηθούν μεγάλες εκδηλώσεις και συνέδρια κατά την ενδιάμεση φάση της προετοιμασίας και της προβολής των «πράσινων» Μεσογειακών Αγώνων.
    Είναι προφανές ότι οι Μεσογειακοί Αγώνες δεν αποτελούν τοπική υπόθεση του θεσσαλικού χώρου, αλλά σοβαρή εθνική υπόθεση, με βαρύτητα ανάλογη αυτής των Ολυμπιακών Αγώνων. Μια απευκταία αρνητική εξέλιξη άλλωστε, δεν θα «χρεωθεί» στην περιοχή μας, αλλά συνολικά στη χώρα μας και οι συνέπειες θα είναι ανυπολόγιστες. Από τη στιγμή που αναλάβαμε την ευθύνη των Αγώνων, είμαστε καταδικασμένοι να πετύχουμε.
    Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση αυτών των προτάσεων είναι η ευρεία κινητοποίηση και συμμετοχή τοπικών και περιφερειακών αρχών, κοινωνικών και αναπτυξιακών εταίρων, ιδιωτικών επιχειρήσεων, περιβαλλοντικών οργανώσεων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, δημοσίων υπηρεσιών και ενεργών πολιτών. Μόνον έτσι θα μπορέσει στη συνέχεια να ενεργοποιηθεί ένα μεγάλο κίνημα επιστράτευσης και αξιοποίησης εθελοντών, οι οποίοι πέρα από τη συμβολή τους στη διεξαγωγή των Μεσογειακών Αγώνων, θα δρουν ως εμψυχωτές της τοπικής κοινωνίας και ως διαρκής δύναμη αφύπνισης και ενθάρρυνσης για την εφαρμογή του νέου αυτού αναπτυξιακού μοντέλου.

   Ο Γιάννης Σάπκας στην πλατεία Αβέρωφ:

«μαζί με τη γειτονιά αλλάζουμε την πόλη μας»

 

   Προς τα τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που τόσα χρόνια «δώσαν» στο κίνημα και δηλώνουν ότι «το κόμμα τους χρωστάει».

ας αποσυρθούν στην οικία τους ώστε να απολαύσουν τα αγαθά της προσφοράς τους

 διαβάστε και εδώ.

“You must understand what the Parthenon Marbles mean to us. They are our pride. They are our sacrifices. They are our noblest symbol of excellence. They are a tribute to the democratic philosophy. They are our aspirations and our name . They are the essence of Greekness”. Melina Mercouri, speech in Oxford Union, 1986.

Δύο σενάρια και μία λογική

Σενάριο Ι: Ο ελληνικός στρατός αποκλείει από παντού το κέντρο της Αθήνας, η αστυνομία, υπό τις ιαχές των «Χρυσαυγιτών», συλλαμβάνει μαζικά τους μετανάστες, εισβάλει στις πολυκατοικίες και τους πετά έξω σαν τρομαγμένους λαγούς, τους μεταφέρει στον «ιππόδρομο», τους φορτώνει στα πλοία αλλά δεν έχει πού να τους πάει. Καμιά χώρα δεν τους υιοθετεί. Κανείς δεν τους δέχεται. Τα ξερονήσια της παλιάς εξορίας των αριστερών δεν έχουν υποδομές ή έχουν γίνει τουριστικά. Τα πλοία-φαντάσματα καθηλώνονται στο πέλαγος. Διεθνής σάλος σε βάρος της Ελλάδας. Η ήπιας παρανομίας λαθρομετανάστευση με προορισμό τη Δυτική Ευρώπη μεταλλάσσεται σε επιθετική παρανομία και φονταμενταλιστική τρομοκρατία.

Σενάριο ΙΙ: Ανοιχτά σύνορα, δύο, τρεις, εκατό Άγιοι Παντελεήμονες, η υποτιθέμενη «αντιρατσιστική» αριστερά βλέπει να συντελείται ένα θαύμα πολυ-πολιτισμικότητας και ανεκτικότητας αλλά η γκετοποίηση, η εξαθλίωση, η εγκληματικότητα, η αποδιάρθρωση κάθε έννοιας εργασιακών σχέσεων και η χαώδης διάλυση του συστήματος υγείας πλήττουν τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού και σπρώχνουν τους μεσαίους νοικοκυραίους σε ξενοφοβικούς ακροδεξιούς δρόμους.

Τα δύο αυτά ακραία σενάρια σε οποιαδήποτε παραλλαγή τους είναι εθνικά και κοινωνικά επικίνδυνα. Απορρίπτουμε τον κοινό παρανομαστή «εγκληματικότητα» κάτω από τα διαφορετικά μεταναστευτικά ρεύματα. Τιμούμε τους ανθρώπους που για ένα κομμάτι ψωμί φροντίζουν τους ηλικιωμένους μας, κτίζουν τα σπίτια μας, καλλιεργούν τα χωράφια μας, στηρίζουν τη μεσαία επιχειρηματικότητά μας και γενικά καλύπτουν τα κενά της γήρανσής μας. Στηρίζουμε την κοινωνική τους ένταξη. Δίνουμε ιθαγένεια σ’ όσους έχουν τις προϋποθέσεις ιδιαίτερα τα παιδιά της δεύτερης γενιάς. Αποδεσμεύουμε τους εγκλωβισμένους στη χώρα μας από τις γεωγραφικές, γεωπολιτικές, διπλωματικές, νομικές και αστυνομικές παγίδες. Ασφαλίζουμε περισσότερο τα σύνορά μας και επιλύουμε τα διπλωματικά και άλλα προβλήματα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη σταδιακή, συντεταγμένη και πολιτισμένη επαναπροώθηση των πράγματι «παρανόμων» και υπεράριθμων. Δεν υπεραντιδρούμε με υστερία. Σπάμε με δημιουργικά μέτρα τη γκετοποίηση. Ετοιμαζόμαστε μέσο-μακροπρόθεσμα σαν Ευρώπη για τα επόμενα μεταναστευτικά κύματα που θα πάρουν νέα απρόβλεπτα χαρακτηριστικά. Δεν ξεχνάμε ότι η μετανάστευση αποτελεί το δημογραφικό παράγοντα με τον υψηλότερο βαθμό αβεβαιότητας στον 21ο αιώνα.

από το ιστολόγιο του Μίμη Ανδρουλάκη.

«Πέραν των ποσοστών, η ψήφος της περασμένης Κυριακής σε απόλυτους αριθμούς δείχνει ότι η ΝΔ έχασε 978.000 ψηφοφόρους έναντι των ευρωεκλογών του 2004 αλλά και 1.340.000 ψηφοφόρους έναντι των βουλευτικών εκλογών του 2007. Αντίστοιχες αλλά μικρότερες απώλειες είχε το ΠαΣοΚ, που έλαβε εφέτος 1.878.859 ψήφους έναντι των 2.727.702 ψήφων που είχε λάβει στις εκλογές του 2007.»
από το editorial του ΒΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ.

Προσέξτε τη σύγκριση των δύο εκλογικών αποτελεσμάτων. Για το ΠΑΣΟΚ συγκρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα των ευροεκλογών μόνο με το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών και όχι με το αντίστοιχο των ευροεκλογών του 2004.

Α ρε… μανιά κακολογίστρα…